Yargıtay 17. Hukuk Dairesi E.2007/4340 K.2007/4313

Taraflar arasındaki rücuen tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalı Şirket vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, davalıların ilgilisi bulundukları aracın kusurlu olarak müvekkili şirkete ait araçta hasara neden olduğunu ve hasar bedelini tespit ettirdiklerini açıklayarak, araç zararı, değer kaybı ve işgücü kaybı olmak üzere toplam 2.580.000.000. TL.'nın olay tarihinden itibaren yasal faizi ile davalılardan müteselsilen tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı şirket vekili, davanın reddi istemiş, diğer davalı cevap vermemiştir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne dair verilen karar davacı vekilinin temyizi üzerine, Dairenin 20.12.2005 tarih ve 2005/13075-11621 sayılı kararı ile bozulmuş, mahkemece bozmaya uyularak yapılan yargılama sonunda, davanın kısmen kabulüne ve 1.061.25. YTL. tazminatın olay tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile davalılardan müteselsilen tahsiline karar verilmiş, hüküm davalı şirket vekili tarafından temyiz edilmiştir.

7.10.2004 tarih, 25606 Sayılı Resmi Gazetede yayınlanan ve 1.6.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5236 sayılı Kanun ile HUMK’na eklenen ek madde 4 ile aynı yasanın 427. maddesinde öngörülen kesinlik sınırı 1.1.2006 tarihinden itibaren 1.090.00.YTL.'na çıkarılmıştır.

Temyize konu asıl alacak yönünden verilen karar anılan yasanın yürürlüğünden sonra verildiğinden kesin niteliktedir.

Kesin olan kararların temyiz istemleri hakkında mahkemece bir karar verilebileceği gibi, 1.6.1990 gün 3/4 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı uyarınca Yargıtay’ca da temyiz isteminin reddine karar verilebilir.