KÜNYE
(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi 2007/445 E., 2007/599 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 27 Şubat 2007
- Mahkemesi
- Sulh Hukuk Mahkemesi
Karar Metni
260 kelime·1 dk okuma·1 bölüm
Taraflar arasındaki rücuen tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalılar vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:
-K A R A R-
Davacı vekili,davalı Eshot Genel Müdürlüğü adına kayıtlı davalı ... idaresinde bulunan ... plakalı otobüsün müvekkili şirkete kasko sigortası ile sigortalı ... plakalı araca çarpması nedeniyle araçta meydana gelen hasar bedelinin sigortalıya ödendiğini, hasarın 2.750.000.000.TL'nin zorunlu mali sorumluluk sigortası tarafından karşılandığını belirterek kalan 1.499.00.YTL tazminatın 20.2.2004 ödeme tarihinden işleyecek reeskont faizi ile davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsilini talep etmiştir.
Davalılar vekilleri, kusur oranı tazminat miktarını kabul etmediklerini savunmuşlardır.
Mahkemece toplanan deliller ve benimsenen bilirkişi raporuna göre davanın kısmen kabulü ile 1.300.00.YTL'nin 20.2.2004 ödeme tarihinden işleyecek reeskont faizi ile davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmiş, hüküm davalılar vekilleri tarafından temyiz edilmiştir.
Dava TTK.nun 1301 maddesinden kaynaklanan rücuen tazminat istemine ilişkindir.
Mahkemece toplanıp değerlendirilen delillere, özellikle oluşa ve dosya içeriğine uygun olarak düzenlenen uzman bilirkişi raporunda belirtilen kusur oranının ve tazminata ilişkin hesaplamanın hükme esas alınmasında bir usulsüzlük bulunmamasına ve davacı vekili dava dilekçesinde zarar miktarının reeskont faizi ile tahsilini talep etmiş olup dava tarihi itibariyle bu talep 3095 SK.nun 1. maddesinde düzenlenen yasal faiz istemine ilişkin bulunmasına göre davalılar vekillerinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA,
Yargıtay 17. Hukuk Dairesi, E. 2007/445, K. 2007/599, 27 Şubat 2007 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama