KÜNYE
(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi 2007/4946 E., 2008/1842 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 10 Nisan 2008
- Mahkemesi
- Bursa Asliye 5.Hukuk Mahkemesi
Karar Metni
262 kelime·1 dk okuma·1 bölüm
Taraflar arasındaki rücuen tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine dair verilen hükmün süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:
-K A R A R-
Davacı vekili, davalıların ilgilisi bulundukları aracın kusurlu olarak müvekkili şirkete kasko sigortalı araçta hasara neden olduğunu ve hasar bedelinin sigortalılarına ödendiğini açıklayarak, kusur indirimi ve karşı araç sigortasından alınan miktar düşüldükten sonra, bakiye 6.760.00.YTL. tazminatın ödeme tarihinden itibaren ticari faizi ile davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.
Davalılar vekili, davanın reddini istemiştir.
Mahkemece, toplanan deliller ve benimsenen bilirkişi raporuna göre, davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.
Mahkemece yazılı şekilde karar verilmiş ise de,verilen karar dosya içeriğine uygun düşmemektedir. Şöyle ki; hükme esas alınan 25.12.2006 tarihli bilirkişi heyeti raporunda 6.3.2006 tarihli 1.rapor ile 7.6.2006 tarihli 2.raporlar karşılaştırılarak bir değerlendirme yapılmamış ve meydana gelen çelişkiler giderilmemiştir. O halde, Adli Tıp Kurumunun 1.8.2006 tarihli yazısında da belirtildiği gibi, tarafların kusur oranlarının tespiti için olay yerinin ana yol-tali yol durumunda kavşak olup olmadığının, buna göre araçların seyir yönlerinin ne özellikte yol olduğunun ilgili birimlerden sorulduktan sonra, İTÜ gibi kuruluşlardan oluşturulacak bilirkişi kurulundan tarafların kusur oranlarına ilişkin olarak ve çelişkileri giderecek şekilde yeniden rapor alınarak
sonucuna göre karar vermek gerekirken, yetersiz bilirkişi raporuna dayanarak karar verilmiş olması usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirmiştir.
Yargıtay 17. Hukuk Dairesi, E. 2007/4946, K. 2008/1842, 10 Nisan 2008 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama