Yargıtay 17. Hukuk Dairesi E.2007/5038 K.2008/1910

Taraflar arasındaki rücuen tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davacı ve davalılar vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, müvekkili şirkete kasko sigortalı araca, davalıların maliki, sürücüsü ve trafik sigortacısı olduğu aracın tam kusurlu çarparak hasara uğradığını ileri sürerek, sigortalısına ödenen miktardan 10.900YTL'nin ödeme tarihinden işleyecek avans faiziyle birlikte davalılardan tahsilini talep etmiştir.

Davalılar ... ve ... Ltd. Şti. vekili cevabında yetki itirazında bulunmuş, kusura, hasara ve faiz oranına itiraz ederek davanın reddini talep etmiştir.

Davalı Ankara Sigorta AŞ. davaya cevap vermemiştir.

Yetkili mahkemece davanın kısmen kabulüyle 2925YTL'nin 9.4.2004 temerrüt tarihinden işleyecek avans faiziyle birlikte davalılar ... ve ... Ltd.Şti'nden tahsiline, davalı Ankara Sigorta AŞ. hakkındaki dava ... terk edildiğinden karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiş, hüküm davacı ve davalılar vekilleri tarafından temyiz edilmiştir.

1- Mahkemece toplanıp değerlendirilen delillere, özellikle oluşa ve dosya içeriğine uygun olarak düzenlenen uzman bilirkişi raporunda belirtilen kusur oranının ve tazminata ilişkin hesaplamanın hükme esas alınmasında bir usulsüzlük bulunmamasına göre davalılar vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2- Davacı vekilinin temyiz itirazlarına gelince;

a) Hükme esas alınan bilirkişi raporunda, davalı kamyonetinin önüne tilki çıkmış olmasının, kazanın oluşumunda %25 oranında etkili olduğu bildirilmiştir. Davalı sürücünün her türlü seyir ve yol şartlarını dikkate alarak tedbirli davranması hızını bu şartlara göre ayarlaması trafik kuralları gereğidir. Bu durumda davalının tam kusurlu olduğunun kabulü gerekir.

b) Davacı ... şirketi, sigorta bedelini sigortalısına ödediği tarihte sigortalısının haklarına halef olur. Davacı halefiyet hakkına dayanarak dava açtığına ve ödemede bulunduğu tarihten itibaren faiz istediğine göre ödeme tarihinden itibaren faize hükmedilmesi gerekirken temerrüt tarihinden itibaren faize hükmedilmesi bozmayı gerektirmiştir.