Yargıtay 17. Hukuk Dairesi E.2008/1004 K.2008/2557

Taraflar arasındaki rücuen tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın karar verilmesine yer olmadığına dair verilen hükmün süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, müvekkili şirkete kasko sigortalı araçta meydana gelen 652.00 YTL hasar bedelinin sigortalıya ödendiğini belirterek bu meblağın ödeme tarihinden işleyecek yasal faizi (davalı ... şirketi yönünden ticari temerrüt faizinin 5 puan artırılmış faizi ile) davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsilini talep etmiş, 13.11.2007 tarihli oturumda alacak miktarının bütün neticeleri ile ödendiğini, davanın konusuz kaldığını, yargılama gideri ve vekalet ücreti talep etmediklerini beyan etmiştir.

Davalı ... vekili tazminatın aracın trafik sigortasından karşılanması gerektiğini, kusuru kabul etmediğini belirterek müvekkili hakkındaki davanın husumetten reddini istemiştir.

Davalı ... Sigorta A.Ş vekili azami poliçe limitinin sigortalının kusuru oranında 5.000 YTL olduğunu, davadan önce temerrüde düşürülmediklerinden dava tarihinden itibaren yasal faize hükmedilebileceğini belirterek davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, davanın konusu kalmadığından karar verilmesine yer olmadığına, 250 YTL vekalet ücretinin davacıdan alınarak davalı ... Sigorta A.Ş ile ...'a verilmesine karar verilmiş; hüküm bir kısım davalılar lehine verilen vekalet ücreti yönünden davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

07.10.2004 tarih, 25606 sayılı Resmi Gazetede yayınlanan ve 01.06.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5236 sayılı kanun ile HUMK'na eklenen ek madde 4 ile aynı yasanın 427. maddesinde öngörülen kesinlik sınırı 01.01.2007 tarihinden itibaren 1.170.00 YTL'ye çıkarılmıştır.

Davacı tarafından dava dilekçesinde 652.00 YTL talep edilmiş olup, reddedilen kısım olmadığından ve temyize konu karar anılan yasanın yürürlüğünden sonra verildiğinden kesin niteliktedir. Kesin olan kararların temyiz istemleri hakkında mahkemece bir karar verilebileceği gibi, 01.06.1990 gün 3/4 Sayılı İçtihadi Birleştirme Kararı uyarınca Yargıtayca da temyiz (dilekcesinin) isteminin reddine karar verilebilir.