Yargıtay 17. Hukuk Dairesi E.2008/1257 K.2008/3619

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün, süresi içinde taraf vekillerince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, müvekkilinin işletmekte olduğu sürücü kursuna ait araca, davalının maliki olduğu aracın tam kusurlu olarak çarpması sonucu hasar meydana geldiğini belirterek, müvekkilinin kasko sigortası tarafından karşılanmayan 2.500.00 YTL değer kaybı ile 10.000.00 YTL kazanç kaybı toplamı olan 12.500.00 YTL tazminatın kaza tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile birlikte davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalı vekili, müvekkilinin maliki olduğu aracı kazadan önce uzun süreli kullanılması için ve bedelsiz olarak dava dışı kardeşine verdiğini, işleten sıfatına sahip olmadığını, kusur oranını ve tazminat miktarını kabul etmediklerini bildirerek davanın reddini istemişlerdir.

Mahkemece, işletme devri söz konusu olmayıp aracın geçici verildiği anlaşılmakla,davanın kısmen kabulü ile, 3.500.00 YTL’nin kaza tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile birlikte davalıdan tahsiline, fazlaya ilişkin istemin reddine karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

1-Mahkemece toplanıp değerlendirilen delillere, özellikle oluşa ve dosya içeriğine uygun olarak düzenlenen uzman bilirkişi raporunda belirtilen kusur oranının ve tazminata ilişkin hesaplamanın hükme esas alınmasında bir usulsüzlük bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm, davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2-Dava, haksız eylem nedeni ile oluşan zararın tazmini istemine ilişkindir. Davacı, tazminata avans faiz yürütülmesini istemiş, mahkemece avans faizine hükmedilmiştir. Somut olayda, davalının tacir olmamasına ve kazaya karışan aracın hususi oto olmasına göre, tazminata yasal faiz uygulanması gerekirken, avans faizine hükmedilmesi doğru değil, bozma nedeni ise de; bu yanlışlığın giderilmesi yargılamanın tekrarını gerektirecek nitelikte görülmediğinden, yerel mahkeme hükmünün HUMK’nun 438/7. maddesi uyarınca düzeltilerek onanması uygun görülmüştür.