KÜNYE
(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi 2008/2173 E., 2008/3935 K.·T.C. Yargıtay 17.HUKUK Dairesi
- Karar tarihi
- 14 Temmuz 2008
Karar Metni
279 kelime·1 dk okuma·1 bölüm
Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı maddi tazminat davasının kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:
-K A R A R-
Davacılar vekili, davalı tarafa sigortalı ... sürücüsünün kusurlu hareketi ile meydana gelen kazada desteklerinin öldüğünü açıklayıp, fazlaya dair haklarını saklı tutarak 20.000,00 YTL maddi tazminatı, kaza tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.
Davalı ... vekili, sorumluluklarının kusur oranında poliçe limiti olan 40.000 YTL ile sınırlı olduğunu ,davanın yetkisiz mahkemede açıldığını savunarak davanın reddini istemiştir.
Mahkemece, iddia, savunma ve toplanan kanıtlara göre; davanın kısmen kabulü ile,10.000 YTL maddi tazminatın kaza tarihinden yasal faizi ile davalıdan tahsiline ve davacılara verilmesine karar verilmiş, hüküm, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.
1-HUMK 275. maddesi gereğince, meydana gelen trafik kazası nedeniyle destekten yoksun kalma tazminatı hesaplaması konusunda uzman olduğu anlaşılamayan Danıştay denetçisi bilirkişinin , genel bilgiye dayalı olarak verdiği, raporun hükme esas alınması isabetli değildir.
Mahkemece, davacılar vekiline hangi davacı için ne miktarda ve ne tür tazminat istendiği açıklattırılmalı, deliller toplanmalı, desteğin ve davacıların nüfus kayıtları ve ne ... yaptıkları araştırılmalı ve aktüerya uzmanı olan bilirkişiden rapon alındaktan sonra hasıl olacak sonuca ve temyiz edenin sıfatına göre usuli kazanılmış haklarda gözetilerek karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ile hüküm kurulması doğru görülmemiştir.
2-Kabule göre de, red edilen tazminat miktarı üzerinden davalı lehine nisbi vekalet ücretine hükmedilmemesi isabetli değildir.
Yargıtay 17. Hukuk Dairesi, E. 2008/2173, K. 2008/3935, 14 Temmuz 2008 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama