KÜNYE
(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi 2008/3591 E., 2009/722 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 17 Şubat 2009
- Mahkemesi
- Sulh Hukuk Mahkemesi
Karar Metni
267 kelime·1 dk okuma·1 bölüm
Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde, davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:
-K A R A R-
Davacı vekili, müvekkilinin kasko sigortacısı olduğu araca davalının sürücüsü olduğu aracın, % 100 kusurla çarpması nedeni ile sigortalı araçta meydana gelen 9.788,47 YTL hasar bedelinin müvekkilince sigortalıya ödendiğini, anılan tutarın 5.000,00 YTL’lik kısmının dava dışı ... Sigorta A.Ş tarafından müvekkiline ödendiğini, bakiye hasar tazminatı için davalı aleyhine yapılan icra takibinin, davalının haksız itirazı ile durduğunu ileri sürerek, itirazın iptaline ve icra inkar tazminatına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.
Davalı vekili, müvekkilinin kusurlu olmadığını savunmuştur.
Mahkemece, iddia, savunma ve benimsenen bilirkişi raporuna göre, davalı araç sürücüsünün kazanın meydana gelmesinde tam kusurlu olduğu, ve sigortalı araçta oluşan hasar bedelinin 9.788,47 YTL olduğunun anlaşıldığı gerekçesi ile, 4.788,47 YTL asıl alacak ve işlemiş faizi toplamı 4.984,35 YTL alacak için yapılan icra takibine davalı tarafından yapılan itirazın iptaline, icra inkar tazminatı isteminin alacak likit olmaması nedeni ile reddine karar verilmiş, hüküm, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.
Mahkemece toplanıp değerlendirilen delillere, özellikle oluşa ve dosya içeriğine uygun olarak düzenlenen uzman bilirkişi raporunda belirtilen kusur oranının ve tazminata ilişkin hesaplamanın hükme esas alınmasında bir usulsüzlük bulunmamasına ve çekişme konusu alacağın, icra takibine konu olan 4.984,35 YTL olması nedeni ile, Sulh Hukuk Mahkemesi’nin görevli olmasına göre davalı vekilinin temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.
Yargıtay 17. Hukuk Dairesi, E. 2008/3591, K. 2009/722, 17 Şubat 2009 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama