Yargıtay 17. Hukuk Dairesi E.2008/5279 K.2008/5474

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde taraflar vekillerince tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, müvekkili belediyeye ait ... halindeki itfaiye aracına, davalıya ait, sevk ve idaresindeki aracın tam kusurlu olarak çarpması sonucu hasar meydana geldiğini belirterek, 59.000.00 YTL + KDV hasar bedelinin kaza tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalı vekili, kusura ve tazminat miktarına itiraz ederek davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, toplanan delillere ve benimsenen bilirkişi raporuna göre, davanın kısmen kabulü ile davalının olayda %60 oranında davacı belediyenin %40 oranında kusurlu bulunduğu araçtaki , 26.000.00 YTL toplam hasar tutarından davalının kusur oranına isabet eden 15.600.00 YTL + KDV’nin kaza tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

1- Mahkemece toplanıp değerlendirilen delillere, özellikle oluşa ve dosya içeriğine uygun olarak düzenlenen uzman bilirkişi raporunda belirtilen tazminata ilişkin hesaplamanın hükme esas alınmasında bir usulsüzlük bulunmamasına göre, davacı ve davalı vekillerinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2- Dava, trafik kazasından kaynaklanan maddi tazminat istemine ilişkindir.

Mahkemece, mahallinde yapılan keşif sonrası alınan 22.06.2006 tarihli bilirkişi kurulu raporunda, davalı sürücü 8/8 oranında kusurlu bulunmuş, ayrıca itfaiye aracı şoförü ile İtfaiye Grup Amiri’nin de kazanın meydana gelmesinde sorumlulukları olduğu belirtilmiştir. İtiraz üzerine İTÜ’den alınan 21.05.2007 tarihli bilirkişi kurulu raporunda ise; davalı sürücünün %60 oranında, davacı ...’nın ise %40 oranında kusurlu olduğu tespit edilmiştir.

Bu rapora da itiraz edilmesi üzerine alınan 21.11.2007 tarihli bilirkişi kurulu raporunda ise; davalı sürücü %100 oranında kusurlu bulunmuştur. Mahkemece, İTÜ’den alınan 21.05.2007 tarihli bilirkişi kurulu raporundaki kusur oranına göre karar verilmiştir. Bilirkişi raporları arasındaki kusur dağılımına ilişkin çelişki giderilmeden karar verilmesi doğru değildir. Bu durumda mahkemece, Karayolları trafik ...

Heyeti veya Adli Tıp Kurumu gibi kuruluşlardan seçilecek uzman bilirkişi kurulundan kusur dağılımına ilişkin, çelişkilerin giderilmesi yönünden ayrıntılı ve gerekçeli denetime açık rapor alınarak sonucuna göre karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması isabetli görülmemiştir.