Yargıtay 17. Hukuk Dairesi E.2008/5412 K.2009/819

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde, davalı tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili dava dilekçesiyle, davalıya ait aracın müvekkili tarafından trafik sigorta poliçesi ile sigortalandığını, davalının kaza sırasında ehliyetsiz olduğunu, diğer araçta meydana gelen hasarın, müvekkili tarafından karşılandığını ileri sürerek, 1.481,00 YTL hasar bedelinin, sigortalı davalıdan Sigorta Genel Şartları 4-c bendi uyarınca, rücuan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı adına dava dilekçesi tebliğ edilmiş, davaya yanıt vermemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve toplanan kanıtlara göre, davalı sigortalının kaza sırasında ehliyetinin bulunduğu ancak, kazadan sonra olay yerini terk ettiği ve ihbar üzerine kimliğinin belirlenerek suçlamayı kabul ettiğinin anlaşıldığı, Sigorta Genel Şartları uyarınca sigorta şirketine doğru ihbar yükümlülüğünü yerine getirmediği gerekçesi ile, bilirkişi raporu hükme esas alınarak davanın kabulü ile, 1.481,00 YTL’nin davalıdan tahsiline karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, zorunlu mali sorumluluk sigorta poliçesi uyarınca zarar gören 3. şahsa ödenen sigorta tazminatının, sigortalıdan rücuan tazmini istemine ilişkindir.

Zorunlu Mali Sorumluluk Sigortası Genel Şartları B.4’üncü maddesinde, sigortacının zarar görene ödediği tazminatı işletene rücu edebileceği haller sayılmıştır.

Davacı ... şirketi, sigortalının kaza sırasında ehliyetsiz olduğunu ileri sürmüş ise de, dosya içeriğine göre, davalının kaza sırasında geçerli bir ehliyeti olduğu anlaşılmaktadır. Salt olay yerini terk etmek, poliçe genel şartları uyarınca, sigortacının kendi sigortalısına rücu hakkı vermez. O halde, davacının, sigortalısının ehliyetsiz araç kullanmasına dayanarak rücu isteminde bulunduğu da gözden kaçırılarak, davanın reddi gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurulması bozmayı gerektirmiştir.