Yargıtay 17. Hukuk Dairesi E.2008/5565 K.2009/1714

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davacılar vekili ve davalı ... tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacılar vekili dava dilekçesinde, davalıların trafik sigortacısı ve sürücüsü olduğu aracın neden olduğu kaza sonucunda müvekkili ...’ın eşi, ...’in annesinin hayatını kaybettiğini ileri sürerek, her bir davacı için ayrı ayrı 20.000,00 YTL manevi tazminatın davalılardan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı ... vekili cevap dilekçesinde davanın reddini savunmuştur.

Davalı ..., talep edilen tazminatın fahiş olduğunu, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, iddia, savunma ve toplanan kanıtlara göre, davalı ... aleyhine açılan davanın reddine, diğer davalı yönünden davanın kısmen kabulü ile davacı ... için 4.000,00 YTL, davacı ... için 2.000,00 YTL manevi tazminatın davalı ...’dan tahsiline karar verilmiş, hüküm, davacılar vekili ve davalı ... tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı vekilinin tüm, davacılar vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2- Borçlar Kanunu'nun 47. maddesi hükmüne göre, hakimin özel halleri gözönüne alarak manevi zarar adı ile hak sahibine verilmesine karar vereceği para tutarı adalete uygun olmalıdır. Bu para tutarı asıl, olarak ne tazminat, ne de bir cezadır. Amacı, zarara uğrayanda bir huzur duygusu doğurmak ve acısını dindirmektir. O halde, takdir edilecek miktar, mevcut halde elde edilmek istenilen tatmin duygusunun etkisine ulaşmak için gerekli olan kadar olmalıdır. Somut olayda, davacı ...'ın eşi ve diğer davacın...'in annesini kaybetmesi nedeni ile duyduğu acının biraz hafifletilebilmesi için hükmedilen tazminat miktarı yetersiz olup, adalete uygun düşmemektedir.Bu nedenle hükmün davacılar yararına bozulması gerekmiştir.