Yargıtay 17. Hukuk Dairesi E.2008/5576 K.2009/326

Taraflar arasındaki tasarrufun iptali davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine dair verilen hükmün, süresi içinde, davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili dava dilekçesiyle, davalı borçlu ... aleyhine takip yaptıklarını, borcu karşılayacak mal bulunamadığını ileri sürerek, borçlunun evi ve arsasını diğer davalı bankaya ipotek ettirmesine ilişkin tasarrufun iptaline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı Banka vekili, cevap dilekçesinde, davacının elinde aciz belgesi bulunmadığını, borçlunun bankada çalışırken sebep olduğu zararlara teminat olarak ipotek alındığını, alacaklılara zarar verme kastı bulunmadığını, davacı takibinin de ipotek tarihinden sonra olduğunu, kaldı ki takibin dayanağı bononun da borçlunun banka hesaplarından para çekmesinden sonra verilmiş bir bono olduğunu ve tanzim tarihi ile vadesinin sonradan geriye bir tarih olarak düzenlenmiş olabileceğini belirterek, davanın reddini savunmuştur.

Diğer davalı, usulüne uygun davetiye tebliğine rağmen duruşmalara gelmemiş ve davaya cevap vermemiştir.

Mahkemece, bozmaya uyularak yapılan yargılama sonunda, takip dayanağı bononun tasarrufun yapıldığı tarihten sonra verildiğinin kabulü ile davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosya içeriğine, bozmaya uygun yargılama yapılıp hüküm kurulmasına, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının REDDİNE,

2- Takibe konu bononun, dava konusu ipoteğin tesisinden sonra tanzim edildiği kabul edilip, dava şartı eksikliğinden dolayı davanın reddine karar verildiğine göre, davalı ... yararına maktu vekalet ücretine hükmedilmesi gerekirken, nisbi vekalet ücretine karar verilmesi doğru değil, bozma nedeni ise de, bu yanılgının giderilmesi yargılamanın tekrarını gerektirmediğinden hükmün HUMK’nun 438. maddesi uyarınca düzeltilerek onanması gerekmiştir.