Yargıtay 17. Hukuk Dairesi E.2008/57 K.2008/2457

Taraflar arasındaki rücuen tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davacı vekili ve davalılar vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, müvekkiline kasko sigortalı 34 SFN 78 plaka sayılı aracın, davalılardan ...’nun maliki, ...’ın sevk ve idaresindeki 34 AC 2616 plaka sayılı aracın çarpması sonucu hasarlandığını belirtip, fazlaya ilişkin haklarını saklı tutarak 2.896,00 YTL tazminatın 25.09.2003 ödeme tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalılar vekili davayı kabul etmediğini bildirmiştir.

Mahkemece, toplanan delillere ve benimsenen bilirkişi raporuna göre davanın kısmen kabulü ile 2.737,50 YTL. tazminatın 25.09.2003 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiş, hüküm davacı vekili ve davalılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1.Mahkemece toplanıp değerlendirilen delillere, özellikle oluşa ve dosya içeriğine uygun olarak düzenlenen uzman bilirkişi raporunda belirtilen kusur oranının ve tazminata ilişkin hesaplamanın hükme esas alınmasında bir usulsüzlük bulunmamasına göre, davalılar vekili ile davacı vekilinin aşağıdaki bentlerin dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2.Dava davalılar adına dava konusunun müştereken ve müteselsilen tahsili istemiyle açıldığı halde hükümde sadece davalıdan söz edilerek, davaya konu miktarın ve masrafların hangi davalıdan veya davalılardan ne şekilde alınacağının karar yerinde gösterilmemesi ve davayı vekil aracılığı ile takip eden davacı lehine nisbi vekalet ücreti yerine maktu vekalet ücretine hükmedilmesi ve davanın kısmen reddine karar verildiği halde davayı vekil aracılığı ile takip eden

davalılar lehine vekalet ücretine hükmolunmaması doğru değil bozma nedeni ise de bu yanılgıların giderilmesi yargılamanın tekrarını gerektirir nitelikte görülmediğinden HUMK'nun 438. maddesi gereğince hükmün düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir.