Yargıtay 17. Hukuk Dairesi E.2009/10369 K.2010/3617

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün, süresi içinde davacı vekili ile davalı Ünal Petrol Ltd.Şti. vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, davalıların işleten ve zorunlu mali sorumluluk sigortacısı olduğu aracın neden olduğu kazada müvekkilinin yaralandığını, müvekkilinin dava dışı bir başka araçta yolcu olarak bulunduğu için kusursuz olduğunu, bu suretle maddi ve manevi zarar gördüğünü ileri sürerek, ıslahla birlikte 63.373,76 TL maddi ve 20.000,00 TL manevi tazminatın, davalı sigortanın maddi tazminattan ve limitle sınırlı sorumlu tutulmak üzere davalılardan temerrüt faizi ile tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı Ünal Petrol Ltd. Şti. vekili, kusuru kabul etmediklerini ve talebin fazla olduğunu savunmuştur.

Davalı sigorta vekili, limit kadar ödeme yaptıklarını ve sorumluluklarının kalmadığını savunmuştur.

Mahkemece, toplanan deliller ve dosya kapsamına göre, davanın kısmen kabulü ile 63.373,76 TL tedavi ve bakım giderinin davalı sigorta limitle sorumlu tutulmak üzere her iki davalıdan ve 10.000,00 TL manevi tazminatın davalı Ünal Petrol Ltd.Şti.’nden temerrüt faizleriyle tahsiline, karar verilmiş; hüküm, davacı vekili ile davalı Ünal Petrol Ltd.Şti. vekilince temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı Ünal Petrol Ltd. Şti. vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2-Davacı vekilinin temyizine gelince, dava haksız eyleme dayalı tazminat istemine ilişkindir. Somut olayda davalı şirkete ait araç kamyon olup, TTK'nın 3.maddesi gereğince, aracın ticari niteliği ile ticari şekilde işletilmesi dikkate alınarak, davacının talebine göre tazminat alacağına avans faizi hükmedilmesi gerekirken, reeskont faizine hükmedilmesi

doğru olmayıp, bu husus bozma nedeni ise de; bu hatanın giderilmesi yargılamanın tekrarını gerektirir nitelikte görülmediğinden hükmün HUMK’nun 438/7 maddesi uyarınca düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir.