Yargıtay 17. Hukuk Dairesi E.2009/10413 K.2010/4470

Taraflar arasındaki istihkak davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine dair verilen hükmün süresi içinde davalı alacaklılar tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı 3.kişi vekili, İzmir 17. İcra Müdürlüğünün 2006/15548 Esas sayılı dosyasından, haczedilen ... ve ... plakalı araların kendisine ait olduğunu ve borçluya ödünç olarak verdiklerini belirterek, İİK”nun 96 ve devamı maddelerine dayalı olarak istihkak davasının kabulü ile anılan haczin kaldırılmasını istemiştir.

Davalı alacaklı vekili, haksız açılan davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Davalı ...Ltd. şirketi vekili, kendilerine husumet yöneltilmeyeceğini belirmiştir.

Davalı borçlu, duruşmalara katılmamış ve cevap dilekçesi sunmamıştır.

Mahkemenin davanın kabulüne ilişkin ilk kararı, Yargıtay 21.Hukuk Dairesinin 10.02.2009 tarih 2008-5407 Esas ve 2009/1726 Karar sayılı ilamı ile davalı alacaklının temyiz itirazlarının reddine, davalı ...şirketinin takip dosyasının tarafı olmadığından hakkında açılan davanın husumetten reddi gerektiğinden bahisle bozulmuş, bozma sonrasında yapılan yargılama sonunda, anılan şirket yönünden davanın husumetten reddine karar verilmiş; hüküm, davalı alacaklı ... vekili ve lehine vekalet ücreti takdir edilmediğinden bahisle davalı alacaklı ... şirketi vekili tarafından temyiz edilmiştir.

2009/10413

2010/4470

Dava, İİK’nun 96 ve devamı maddelerine dayalı olarak açılan istihkak davasına ilişkindir.

1.Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde, dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre davalı alacaklı ... vekilinin temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2.Davalı ... Ltd. şirketinin temyizine gelince; anılan davalı hakkında husumetten red kararı verildiğini göre, karar tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesinin 7. maddesi 2.fıkrası gereğince davalı ... yararına tarifenin 2.kısım 2.bölümündeki maktu vekalet ücretine hükmedilmesi gerekirken vekalet ücreti takdir edilmemesi usul ve yasaya aykırıdır.

Ne var ki, bu yanılgının giderilmesi yeniden yargılamanın tekrarının gerektirir nitelikte görülmediğinden, H.U.M.K’nun 438/7. maddesi uyarınca hükmün düzeltilerek onanması uygun görülmüştür.