Yargıtay 17. Hukuk Dairesi E.2009/1240 K.2009/3764

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün, davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine, dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili dava dilekçesinde, davalıya kasko sigortalı olan müvekkiline ait aracın, dava dışı sürücünün kullanımında iken karıştığı kaza sonucu hasara uğradığını, yapılan ihbara rağmen davalı ... şirketince ödeme yapılmadığını belirterek, 3.638.00 YTL’nın 15.12.2007 tarihinden itibaren işleyecek ticari reeskont faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili cevap dilekçesinde, poliçede kullanım tarzı hususi olarak belirtilen aracın kiralık olarak kullanıldığını, davacının doğru beyan yükümlülüğünü ihlal ettiğini, Kasko Sigortası Genel Şartları C.2. maddesi uyarınca hasarın teminat dışı kaldığını bildirerek, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, toplanan delillere ve benimsenen bilirkişi raporuna göre, hasarın teminat kapsamında olduğu anlaşılmakla, davanın kısmen kabulü ile, 3.116.97 YTL’nın 09.03.2007 temerrüt tarihinden itibaren işleyecek ticari reeskont faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiş; hüküm, davalı vekilince temyiz edilmiştir.

Mahkeme hükmü davalı vekiline 03.11.2008 tarihinde tebliğ edilmiş, temyiz dilekçesi, H.U.M.K.’nun 437.maddesinde öngörülen 8 günlük yasal süre geçirildikten sonra 14.11.2008 tarihinde harç yatırılarak temyiz defterine kaydedilmiştir. Süresinden sonra yapılan temyiz istemleri hakkında mahkemece bir karar verilebileceği gibi, 01.06.1990 gün ve 3/4 Sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı uyarınca, Yargıtay’ca da bu yolda karar verilebileceğinden, süresinden sonra yapılan temyiz isteminin reddi gerekmiştir.