Yargıtay 17. Hukuk Dairesi E.2009/1544 K.2009/4369

Taraflar arasındaki istihkak davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalı alacaklı ile davacı üçüncü kişi tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı (üçüncü kişi), İstanbul 2. İcra Müdürlüğü’nün 2006/9333 Esas sayılı dosyasında yapılan 21.06.2006 ve 19.07.2006 tarihli hacizlerin ödeme emrinin tebliğ edildiği yerde yapıldığını, borçluların haciz mahallinde görülmediğini ve bir ay öncesinde bu yeri tahliye ettiklerini,davacı ile hiçbir ilgilerinin bulunmadığını, haciz tutanağında bahsi geçen kira sözleşmesindeki kefaletin gerçeği yansıtmadığını,haczin kötü niyetle yapıldığını belirtilerek istihkak iddiasının kabulü ile %15’den az olmamak üzere tazminata karar verilmesini istemiştir.

Davalı (alacaklı), haciz mahallinde borçlulara ait çok sayıda klasör ve faturaların görüldüğünü, iş yerinin muvazaalı olarak davacıya devredildiğini, sunulan faturaların mülkiyeti kanıtlamaya elverişli bulunmadığını, iş yerini devralanın borçlardan 2 yıl sorumlu olduğunu, belirterek istihkak iddiasının reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece toplanan delillere göre; ”21.06.2007 günlü haciz tutanağının 2,7,9. ve 19.07.2006 günlü haciz tutanağının 1, 2. sırasındaki mahcuzlar yönünden davanın kabulü gerektiği” gerekçesiyle kısmen kabul ile kısmen red kararı verilmiş; hüküm kabul edilen kısım açısından davalı (alacaklı); reddedilen kısım yönünden ise davacı (üçüncü kişi) tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, davacı (üçüncü kişi) tarafından İİK’nun 96. vd. maddeleri uyarınca açılmış “istihkak” davası niteliğindedir.

I.19.07.2006 günlü hacze yönelik davacı (üçüncü kişi) Sadettin Sarı ve davalı (alacaklı) Tut kelepçe Ltd. Şti. vekili tarafından yapılan temyiz incelemesinde;

2004 Sayılı İcra ve İflas Kanunu’nun 4949 sayılı Yasanın 101. maddesiyle değişik 363. maddesi hükmüne göre; Yasa'nın yürürlüğe girdiği 30.7.2003 tarihinden sonra icra mahkemelerince verilecek kararların temyiz edilebilmesi için, temyize konu dava değerinin 2.000.000.000.- TL’yi geçmesi gerekir.

İİK'na 4949 sayılı Yasa'nın 102. maddesiyle eklenen Ek 1. madde uyarınca bu parasal sınır, her takvim yılı başından geçerli olmak üzere, önceki yılda uygulanan parasal sınırların 213 sayılı Vergi Usul Kanunu’nun mükerrer 298. maddesi uyarınca Maliye Bakanlığınca her yıl tespit ve ilan edilen yeniden değerlendirme oranında artırılması suretiyle uygulanır. Bu şekilde belirlenen sınırların (on milyon TL) 10,00.-YTL ‘yi aşmayan kısımları dikkate alınmaz.

2007 yılında bu parasal sınır 3.360,00.-YTL olarak uygulanmıştır. Öte yandan 17.11.2007 gün ve 26703 sayılı Resmi Gazete’de ilan edilen Maliye Bakanlığı’na ait 377 sıra numaralı Vergi Usul Kanunu Genel Tebliği’nde, 2007 yılı için belirlenen yeniden değerlendirme oranı % 7,2 olarak öngörülmüştür. Buna göre, 2008 yılında icra mahkemelerince istihkak davaları sonucunda verilecek kararların temyiz edilebilmesi için, temyize konu dava değerinin. 3.600,00.-YTL’sını geçmesi gerekir.

Somut olayda, temyiz konusu dava değeri mahcuzların, satış bedeline göre değeri dikkate alınarak belirlendiğinde; kabul edilen kısım için 945,23.-YTL, reddedilen kısım için 1.841,51 .-YTL’dir.

Bu durumda hüküm kesin nitelik taşıdığından davacı (üçüncü kişi) Sadettin Sarı ve davalı (alacaklı) Tut Kelepçe Ltd. Şti. vekilinin temyiz dilekçesinin İİK’nun 363, 365/3, Ek 1. maddeleri uyarınca REDDİNE;

II.21.06.2009 günlü hacze yönelik davacı (üçüncü kişi) Sadettin Sarı ve davalı (alacaklı) Tut Kelepçe Ltd. Şti. vekili tarafından yapılan temyiz incelemesine gelince;

1. Mahkemece toplanıp değerlendirilen delillere, göre, davacı (üçüncü kişi) vekilinin davanın reddedilen kısmına yönelik temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2.Haciz borçlunun takibe dayanak bonolarda bildirdiği adreste yapılmış, davacı (üçüncü kişi) Sadettin Sarı vergi levhasına göre borcun doğumundan sonra ve hacizden kısa bir süre önce, 22.05.2006’da aynı yerde faaliyete başlamıştır.Haciz mahallinde borçlu şirketin unvanını içeren şeritlerin takılı olduğu kutuların ve bir kısım evrakın bulunduğu tespit edilip buna ilişkin üç adet belgenin de dosya içerisine alındığı anlaşılmaktadır.Öte yandan yine haciz tutanağında davacı tarafın sunduğu kira sözleşmesinin başlangıç tarihinin 01.06.2006 olduğu ve borçlu ...’ün kefil olarak imzasının yer aldığı belirtilmektedir.

İİK’nun 8. maddesi uyarınca haciz tutanağı aksi sabit oluncaya kadar geçerli belgelerdendir ve icra dosyasına sunulan adi nitelikteki kira sözleşmesi bunun aksini kanıtlamaya elverişli nitelik taşımamaktadır.

24.04.2007 günlü bilirkişi raporunda, “sunulan faturaların haciz tutanağının 2,7,9. sıralarındaki mahcuzlara ilişkin olduğu belirtilmekle birlikte faturayı düzenleyen Çevik Makine Ltd.

Şti.ne ait incelenen ticari defterlerin bir kısmının sadece açılış tasdikinin bulunduğu,yevmiye defterinin 2006 görüldü tasdikinin yapılmadığı,davacıya ait 2006 yılı işletme defterinin açılış tasdikinin yapıldığı (kapanış tasdiki konusunda bilgi verilmediği) açılış ve kapanış tasdikini içermeyen defterlerin Türk Ticaret Kanunu’nun amir hükümleri uyarınca usulsüz tutulmuş sayılacağının” da vurgulandığı görülmektedir.

İİK’nun 97/a maddesi uyarınca mülkiyet karinesi borçlu,dolayısıyla alacaklı yararına olup, davacı (üçüncü kişi) mahcuzların kendisine ait olduğunu kanıtlamaya elverişli kesin ve inandırıcı deliller sunamamıştır. Faturalar HUMK’nun 299. md.si uyarınca yasal karinenin aksini ispata tek başına yeterli değildir. Ticari defterlerin davacı lehine delil olarak değerlendirilebilmesi için de TTK’nun 69 ve 70. md.leri uyarınca kapanış tasdiklerinin de bulunması zorunludur.

Bu durumda tüm mahcuzlar yönünden davanın reddine karar verilmesi gerekirken yazılı biçimde kısmen kabul kararı verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.