Yargıtay 17. Hukuk Dairesi E.2009/1560 K.2009/3700

Taraflar arasındaki istihkak davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalı alacaklı tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

1.Dosyadaki yazılara, toplanan delillere, hükmün dayandığı gerektirici sebeplere göre, alacaklının sair temyiz itirazlarının reddine,

2.İstihkak davası üçüncü kişi tarafından açılmakla birlikte; somut olayda haciz tutanağı içeriğinde borçlu ile üçüncü kişinin ortak olarak çalıştıklarını ve mahcuzların borçluya ait olduğunu gösterir bir belgenin varlığından ya da anlatımdan söz edilmediği gibi (alacaklı) davalının, borçlunun iş yerini ve tüm mallarını muvazaalı olarak üçüncü kişiye devrettiği yönünde bir iddiası ve bu yönde dosyaya sunulmuş kanıtları da bulunmamaktadır.Hal böyle olunca; uyuşmazlık ile ilgili İİK’nun 99. maddesinin uygulanması gerekir.

Bu durum, mülkiyet karinesinin üçüncü kişi yararına olması ve karinenin aksini ispat yükünün alacaklıya ait bulunması kuralını değiştirmeyecektir.Ne var ki İİK’nun 97/15. maddesindeki kötü niyet tazminatı açısından ispat yükünün MK’nun 6. maddesindeki genel kural uyarınca, bu yönde bir iddiada bulunan üçüncü kişiye ait olduğu kabul edilmelidir.

Borçlu ile üçüncü kişi arasındaki işlemlere yabancı olan alacaklının istihkak iddiasına itiraz etmesi olağan kabul edilmeli ve tek başına kötü niyet olarak değerlendirilmemeli, mahcuzların üçüncü kişiye ait olduğu alacaklı tarafından bilindiği halde, haciz uygulanmasını icra memurundan istediği kanıtlanmalıdır. Alacaklının kötü niyeti üçüncü kişi tarafından kanıtlanamamıştır.

Yukarıda açıklanan nedenlerle, kötü niyet tazminatına karar verilmesi doğru değil ve bozma nedeni ise de; bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirir nitelikte görülmediğinden hükmün HUMK’nun 438/7. maddesi uyarınca düzeltirelerek onanması gerekmiştir.