Yargıtay 17. Hukuk Dairesi E.2009/4351 K.2009/6681

Taraflar arasındaki istihkak davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine dair verilen hükmün süresi içinde davacı üçüncü kişiler tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı (üçüncü kişiler) vekili, İstanbul 7. İcra Müdürlüğü’nün 2008/12146 Esas sayılı dosyasında yapılan, 07.05.2008 günlü hacze konu menkullerden Labtop bilgisayarın davacı ...,diğer menkullerin ise davacı ... ...’e ait olduğunu, borçlu ile eşinin ayrı yaşadığını ve boşanma davalarının devam ettiğini belirterek, istihkak iddiasının kabulü ile haczin kaldırılmasına ve tazminata karar verilmesini istemiştir.

Davalı (alacaklı) vekili, haczin borçlunun oturduğu sitenin güvenlik görevlilerinin beyanına göre belirlenen adreste yapıldığını, davanın reddini karar verilmesini savunmuştur.

Davalı (borçlu), usulüne uygun davetiye tebliğine rağmen duruşmalara katılmadığı gibi cevap da vermemiştir.

Mahkemece toplanan delillere göre; “takip borçlusuna ödeme emrinin tebliğ edilemediği, ancak girişteki güvenlik görevlisinden sorularak belirlenen borçlu adresinde haczin yapıldığı, bu tarihte borçlu ile davacı ...’in evli olduğu, aralarında devam eden bir boşanma davasının da bulunmadığı, dava konusunun evin içinde haczedilen menkul mallar olduğu,bunlara ilişkin faturaları düzenleyen firmalara müzekkere yazılması konusunda verilen kesin süreye uyulmadığı,

hacizden sonra yapılan boşanmanın danışıklı olduğu ve İİK’nun 97/a maddesi uyarınca ispat yükü kendisine düşen üçüncü kişilerin iddialarını kanıtlayamadığı” gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiş;hüküm, davacı (üçüncü kişiler) vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, üçüncü kişiler tarafından İİK’nun 96. vd. maddeleri uyarınca açılan “istihkak” davası niteliğindedir.

1.Davacı (üçüncü kişi) ...’ün istihkak iddiası ile ilgili temyiz incelemesinde;

2004 Sayılı İcra ve İflas Kanunu’nun 4949 sayılı Yasanın 101. maddesiyle değişik 363. maddesi hükmüne göre; Yasa'nın yürürlüğe girdiği 30.7.2003 tarihinden sonra icra mahkemelerince verilecek kararların temyiz edilebilmesi için, temyize konu dava değerinin 2.000.000.000.- TL’yi geçmesi gerekir.

İİK'na 4949 sayılı Yasa'nın 102. maddesiyle eklenen Ek 1. madde uyarınca parasal sınır, her takvim yılı başından geçerli olmak üzere, önceki yılda uygulanan parasal sınırların 213 sayılı Vergi Usul Kanunu’nun mükerrer 298. maddesi uyarınca Maliye Bakanlığınca her yıl tespit ve ilan edilen yeniden değerlendirme oranında artırılması suretiyle uygulanır. Bu şekilde belirlenen sınırların (on milyon TL) 10,00.-YTL ‘yi aşmayan kısımları dikkate alınmaz.

2008 yılında bu parasal sınır 3.600,00.-YTL olarak uygulanmıştır. Öte yandan 20.11.2008 gün ve 27060 sayılı Resmi Gazete’de ilan edilen Maliye Bakanlığı’na ait 387 sıra numaralı Vergi Usul Kanunu Genel Tebliği’nde, 2009 yılı için belirlenen yeniden değerlendirme oranı % 12 olarak öngörülmüştür. Buna göre, 2009 yılında icra mahkemelerince istihkak davaları sonucunda verilecek kararların temyiz edilebilmesi için, temyize konu dava değerinin 4.030,00.-YTL’sını geçmesi gerekir.

Somut olayda, temyiz konusu dava değeri 800,00.-YTL’dir.

Bu durumda hüküm kesin nitelik taşıdığından davacı (üçüncü kişi ...) vekilinin temyiz dilekçesinin reddi gerekmiştir.

2.Davacı ... ...’ün istihkak iddiası ile ilgili temyiz incelemesine gelince;

Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde, dayanılan delillerin tartışılıp değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına, özellikle haczin borçlunun üçüncü kişi ... ile evli olduğu dönemde ve birlikte kaldıkları adreste yapılması, İİK’nun 97/a maddesi uyarınca mülkiyet karinesinin borçlu dolayısıyla alacaklı yararına olması, ispat yükü kendisine düşen üçüncü kişinin iddiasını kanıtlayamaması karşısında, davacı (üçüncü kişi) ... vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle hükmün davacı ... ... yönünden onanması gerekmiştir.