Yargıtay 17. Hukuk Dairesi E.2009/484 K.2009/467

Taraflar arasındaki tasarrufun iptali davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine dair verilen hükmün, süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili dava dilekçesinde, 1999-2004 yılları arasında 77.987,20 TL'sı vergi borcu bulunan davalı ...'in amme alacağının tahsilini imkansız hale getirmek amacıyla... , ... Mahallesi, 484 Ada, 71 Parsel, zemin katta 4 nolu dükkan 01.03.2004 tarihinde davalı ...'a, Adem'in de aynı taşınmazı 22.06.2004 tarihinde davalı ... Limited Şirketine, zemin katta 3 nolu dükkanı ise 11.07.2001 tarihinde davalı ...'a, ... 'in de aynı taşınmazı 05.11.2001 tarihinde borçlunun eşi davalı ...'e,... 'ün de 16.11.2001 tarihinde davalı ...'ya sattığını belirterek, tasarrufun iptalini talep etmiştir.

Davalı ..., davanın reddini savunmuştur.

Davalı ... vekili, müvekkilinin iyi niyetli 4. kişi olduğunu, davanın reddini savunmuştur.

Davalı .... Şti. vekili, dava konusu taşınmazını, üzerindeki müvekkili lehine 08.04.2003 tarihli 60.000 YTL bedelli birinci derece ipotekle birlikte borçlu tarafından davalı ...'a satıldığını, Adem'den de 22.06.2004 tarihinde 45.000 YTL'ye kendilerince alındığını, davalı borçlunun müvekkili şirketin bayisi olduğunu, davanın reddini savunmuştur.

Diğer davalılar, tebligata rağmen savunma yapmamışlardır.

Mahkemeve iddia, savunma, toplanan delillere göre, davalı davalı borçlu ile ... karı-koca ise de, diğer davalıların borçlu ile yakınlığı, kötü niyetleri ıspatlanamadığından davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava 6183 sayılı AATÜHK yasadan kaynaklanan tasarrufun iptali istemine ilişkindir.

Somut olayda davalı borçlu ...'in davacı İdareye 1999-2004 yılları arasında kesinleşmiş 77.987,20 YTL vergi borcu olduğu ve ödeme emirlerinin 27.02.2002'den 03.05.2006 tarihleri arasında çeşitli tarihlerde tebliğ edildiği anlaşılmıştır.

Dava konusu 3 nolu dükkan davalı borçlu tarafından 25.03.1999 tarihinde davalı ...'ın ağabeyi ......'a satılmış, ...tarafında da aynı taşınmaz 01.03.2000 tarihinde tekrar borçluya satılmış, akabinde de borçlu tarafından 11.07.2001 tarihinde davalı ...'e, Adem tarafından 05.11.2001 tarihinde borçlunun eşi Nilgün'e, Nilgün tarafından da 19.11.2001 tarihinde davalı ...'ya satılmıştır.

Davalı ...'nın kötü niyetli 4. kişi olduğu ıspatlanamadığından hakkındaki davanın reddi doğru ise de, borçlu ile davalı ... arasındaki 11.07.2001 tarihli tasarruf bedel farkı ve borçlunun durumunu bilebilecek kişilerden olduğunun anlaşılması, davalı ...'ün ise borçlunun eşi olması nedeni ile iptale tabidir. Ancak 6183 sayılı AATUHK'nun 3. maddesi gereğince dava bedele dönüşeceğinden ve dava dilekçesinde bu maddeye göre talepte bulunulduğundan, davalılar... ve Nilgün'ün taşınmazı elden çıkardıkları 05.11.2001 ve 16.11.2001 tarihindeki bilirkişi tarafından belirtilen 8.169,12 YTL tazminatla ve davacının 1999-2000-2001 yılları arasındaki alacak ve ferileri ile sınırlı olarak sorumlu tutulması gerekirken, yazılı olduğu şekilde hüküm tesisi isabetli görülmemiştir.

Dava konusu 4 nolu dükkan borçlu tarafından üzerinde davalı .... Şti. lehine kurulu 60.000,00 YTL ipotek le birlikte 01.03.2004 tarihinde 5.000 YTL bedelle davalı ...'e, Adem tarafından da 26.06.2004 tarihinde ipotek alacaklısına 45.000 YTL bedelle satılmıştır. Bilirkişi tarafından taşınmazın satış tarihindeki değeri 129.395,20 YTL olarak belirlenmiştir. Taşınmazın tapudaki satış bedeli

ile gerçek değeri arasında fahiş fark yok ise de davalı ...'in ağabeyi ...... ile borçlu arasında 25.03.1999 ve 01.03.2000 tarihli 3 nolu dükkanın satışı ile ilgili ticari ilişki olduğu, yine ipotek alacaklısı ... Ltd. Şti. ile borçlu arasında bayilik ve alacak borç ilişkisi bulunduğu, dolayısıyla davalıların borçlunun ekonomik durumunu bilebilecek kişilerden olduğu anlaşıldığından, dava konusu 4 nolu dükkanın satışı ile ilgili 01.03.2004 ve 22.06.2004 tarihli tasarrufların davacının alacak ve feriyle sınırlı olarak iptaline karar verilmesi gerekirken, dosyadaki delillere aykırılık oluşturacak şekilde davanın reddi isabetli görülmemiştir.