KÜNYE
(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi 2009/5300 E., 2010/1790 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 2 Mart 2010
- Mahkemesi
- Asliye Hukuk Mahkemesi
Karar Metni
316 kelime·2 dk okuma·1 bölüm
Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davacı vekili ve katılma yolu ile davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:
-K A R A R-
Davacı vekili, müvekkiline ait aracın, davalının sürücüsü olduğu aracın neden olduğu kaza sonucunda hasar gördüğünü ve ticari taksi olması nedeniyle gelir kaybına uğradığını ileri sürerek, toplam 8.400,00 TL’nin davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.
Davalı vekili, davanın reddini savunmuştur.
Mahkemece, iddia, savunma ve benimsenen bilirkişi raporuna göre, kazanın meydana gelmesinde davalı araç sürücüsünün tam kusurlu olduğu gerekçesi ile davanın kısmen kabulüne, 2.242,41 TL’nin davalıdan tahsiline karar verilmiş; hüküm, davacı vekili ve katılma yolu ile davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.
1-Mahkemece toplanıp değerlendirilen delillere, özellikle oluşa ve dosya içeriğine uygun olarak düzenlenen uzman bilirkişi raporunda belirtilen kusur oranının ve tazminata ilişkin hesaplamanın hükme esas alınmasında bir usulsüzlük bulunmamasına göre davalı vekilinin tüm ve davacı vekilinin aşağıdaki bent kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.
2-Dava, trafik kazasından kaynaklanan maddi tazminat istemine ilişkindir.
Davacı vekili, müvekkilinin aracında meydana gelen değer kaybını ve kazanç kaybını talep etmiştir.
Hükme esas alınan bilirkişi raporunda, araçdaki değer kaybı, 2.000,00 TL ve kazanç kaybı, 700,00 TL olarak belirlenmiştir.
Bu durumda mahkemece, belirlenen bu tazminat tutarlarına hükmedilmesi gerekirken, araç hasarı da ilave edilmek suretiyle bulunan toplam tazminattan, davacıya dava dışı sigorta şirketi tarafından araç hasarı nedeni ile ödenen tazminat tutarının mahsubu sonucu belirlenen eksik tazminat tutarına hükmedilmesi doğru görülmemiştir.
Yargıtay 17. Hukuk Dairesi, E. 2009/5300, K. 2010/1790, 2 Mart 2010 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama