Yargıtay 17. Hukuk Dairesi E.2009/6206 K.2010/782

Taraflar arasındaki istihkak davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine dair verilen hükmün süresi içinde davacı üçüncü kişi tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı 3.kişi vekili,... İcra Müdürlüğünün 2006/721 talimat sayılı dosyasında 25.7.2006 tarihinde, işyerinde hacizedilen menkul malların müvekkiline ait olduğunu, müvekkili ile takip borçlusunun yedi yıl önce boşandıklarını, malların borçlu ile bir ilgisinin bulunmadığını ileri sürerek, mahcuzların üzerindeki haczin kaldırılmasını talep etmiştir.

Davalı alacaklı vekili, mahcuzların borçluya ait olduğunu, boşanmanın borçtan kurtulma amacına yönelik olduğunu, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, haciz yapılan adresin boşanma ilamındaki borçlunun adresi ile aynı olması, haciz sırasında borçlunun işyerinde bulunması, haczedilen malların borçlu tarafından mal beyanı dilekçesinde gösterilmiş olması nedeniyle davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı vekilince temyiz edilmiştir.

Uyuşmazlık, 3.kişinin İİK'nun 96 vd. maddelerine dayalı istihkak davasına ilişkindir.

Dava konusu ev eşyaları, İİK'nun 8 md. gereğince aksi sabit oluncaya kadar geçerli olan haciz tutanağı içeriğine göre 3.kişinin işyerinde 25.7.2006 tarihinde haczedilmiştir. Haczin 3.kişiye ait işyerinde yapıldığı kira sözleşmesi, vergi levhası, Esnaf Odası yazısı ve tanık beyanları ile de sabittir. Alacaklı tarafından ileri sürülen haciz sırasında

borçlunun haciz mahallinde hazır bulunduğu hususu ise belirlenememiştir. Borçlu ile davacı 3.kişi 29.3.2000 tarihinde boşanmış olup, borç 19.4.2006 tarihinde, boşanma tarihinden çok sonra doğmuştur. Davacı 3.kişinin haciz adresindeki ticari faaliyetine 6.4.2000 tarihinde başladığı, işyerini İl Özel İdaresinden kiraladığı, faaliyet gösterdiği iş kolu ile ilgili olarak mahkemelerde bilirkişilik yaptığı dosya kapsamından anlaşılmaktadır. Mahkemece, dinlenilen tanıklarda işyerinin davacı 3.kişiye ait olduğunu belirtmişlerdir. Bu durumda İİK'nun 97/a maddesi hükmünce mülkiyet karinesinin borçlu dolayısıyla alacaklı lehine olduğu kabul edilemeyeceğinden davanın kabulüne karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması bozmayı gerektirmiştir.