Yargıtay 17. Hukuk Dairesi E.2009/7899 K.2010/1855

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalı ... Sigorta A.Ş tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, müvekkili şirkete kasko sigortalı araçta meydana gelen 3.893 TL hasar bedelinin sigortalıya ödendiğini davalı sürücünün olayda %75 oranında kusurlu bulunduğunu belirterek davalı tarafın kusur oranına isabet eden 2.920 TL’nin ödeme tarihinden işleyecek avans faizi ile davalılardan tahsilini talep etmiştir.

Davalı ... Sigorta A.Ş vekili kazaya karışan aracın müvekkili şirket nezdinde düzenlenen trafik sigortası poliçesinin başlangıç tarihinden itibaren iptal edildiğini bu nedenle hasardan sorumlu olmadıklarını belirterek davanın reddini savunmuştur.

Davalı ... aracının diğer davalı ... şirketine trafik sigortası olduğunu poliçe limitinin 5.750 TL olup hasar miktarını karşıladıklarını davalı ... Sigorta A.Ş’den tazminat talep edilmesi gerektiğini belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece davanın kabulü ile 2.920 TL tazminatın davalı ... şirketinden poliçe limiti ile sınırlı olmak üzere dava tarihinden davalı ...’den ödeme tarihinden işleyecek yasal faizi ile tahsiline karar verilmiş, hüküm davalı ... Sigorta A.Ş vekili ve davalı ... tarafından temyiz edilmiş, davalı ...’nin temyiz

talebinden feragati nedeniyle mahkeme 7.9.2009 tarih 2008/79 temyiz nolu ek kararı ile temyiz talebinin reddine karar verilmiştir.

1-Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde, dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre davalı ... Sigorta A.Ş vekilinin temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun bulunan aleyhindeki hükmün onanmasına,

2-Davalı ...’in temyiz itirazına gelince; mahkemeler kanunda gösterilen istisnalar dışında temyiz talebinin reddine karar veremezler. İlk derece mahkemelerinin kararlarını bozup kaldırma temyiz talebinin feragat nedeniyle reddine karar verme yetkisi münhasıran Yargıtay’a aittir.

(Yargıtay Kanunun 1. HUMK.nun 428.madde) Açıklanan ilkeler ışığında somut olaya bakıldığından davalı ... yerel mahkeme hükmünü süresinde 23.7.2009 tarihli temyiz dilekçesi ile temyiz etmiş, aynı tarihte temyiz dilekçesi temyiz defterine kaydedilmiş ve temyiz harcı alınmıştır.

Davalı daha sonra 25.8.2009 tarihli dilekçesinde temyiz talebinden feragat ettiğini bildirmiş, bunun üzerine mahkemece 7.9.2009 tarih 2009/79 temyiz nolu ek kararı ile davalı ...’in temyiz talebinin reddine karar verilmiştir.

Yerel mahkemenin hüküm temyiz edildikten sonra feragat nedeniyle temyiz talebinin reddine karar verme yetkisi bulunmadığından 7.9.2009 gün 2009/79 temyiz nolu davalı ...’in temyiz talebinin reddine dair ek kararının kaldırılmasına, hükmü temyiz eden davalı ...’in 25.8.2009 tarihli dilekçesi ile temyiz talebinden feragat ettiğini bildirdiği anlaşıldığından temyiz isteminin feragat nedeniyle reddine karar vermek gerekmiştir.