Yargıtay 17. Hukuk Dairesi E.2009/7930 K.2010/2262

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalı ... vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, müvekkilinin davalıların sürücü, malik ve zorunlu mali sorumluluk sigortacısı olduğu aracın karıştığı kazada yaralandığını, zarar gördüğünü ve davalıların zarardan sorumlu olduklarını ileri sürerek, ıslahla birlikte 24.016,84 TL maddi ve 5.000,00 TL manevi tazminatın temerrüt faiziyle davalıdan tahsilini talep ve dava etmiş, dava sırasında davalı ... hakkındaki dava atiye bırakılmıştır.

Davalı ... vekili, limit ve kusur oranına göre sorumlu olduklarını savunmuştur.

Diğer davalılar davaya cevap vermemiştir.

Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporuna göre, davalı ... hakkında esas hakkında karar verilmesine yer olmadığına, diğer iki davalı bakımından davanın kısmen kabulüne, davalı ... limitle sınırlı sorumlu olmak üzere 24.016,84 TL maddi tazminatın kaza tarihinden temerrüt faiziyle davalılardan ve 2.000,00 TL manevi tazminatın kaza tarihinden temerrüt faiziyle davalı ...’dan tahsiline karar verilmiş; hüküm, davalı ... vekilince temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı ... vekilinin aşağıdaki bent

kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2-Dava, haksız eyleme dayalı tazminat istemine ilişkin olup, mahkemece davalı ... bakımından da gerek dava dilekçesinde istenilen ve gerekse ıslahla artırılan tazminat istemleri bakımından kaza tarihinden temerrüt faizine hükmedilmiştir.

TTK’nın 1299/1. maddesi yollamasıyla aynı kanunun 1292/1. maddesi ile 2918 sayılı KTK.nun 99/1. maddesi ve olay tarihinde geçerli olan Zorunlu Mali Sorumluluk Sigorta Poliçesi Genel Şartları`nın B 2/a maddesi uyarınca rizikonun, bilgi ve belgeleri ile birlikte sigortacıya ihbar edildiği tarihten itibaren 8 iş günü içinde sigortanın tazminatı ödeme yükümlülüğü bulunmakta, bu sürenin sonunda ödememe halinde temerrüt gerçekleşmektedir.

Davadan önce bir başvuru yapılmamış ise, bu kez dava tarihinden itibaren temerrüt faizi işletilir. Bunun yanında, ıslah ile alacak miktarı artırılmış ise, yukarıda açıklanan ilke ve alacağı doğuran sebebin esasen kanundan doğan borç kapsamında haksız eylemden kaynaklanmış olmasına göre, ıslah ile istenilen tazminat için de davadan önce başvuru varsa bu başvurudan 8 iş günü sonrasında, başvuru yapılmamış ise de dava tarihinden temerrüt faizi uygulanması gerekir.

Zira, davalı ... ile davacı arasındaki hukuki ilişki sözleşme ilişkisi değildir. Borcun nedeni haksız eylemdir. Yukarıda anılan hükümlere göre, davalı ... bakımından temerrüt faizinin başlangıcını oluşturan ihbar yükümlülüğünde esas olan, zarar miktarı değil kazanın ihbarıdır.

Bu itibarla, gerek davada istenilen ve gerekse ıslahla artırılan kısımlar için mahkemenin olay tarihinden itibaren temerrüt faizi uygulanması doğru olmadığı gibi, ıslahla artırılan kısım için ıslah tarihinden faiz uygulanması gerektiği şeklindeki temyiz itirazı da doğru değildir.

Bu durumda mahkemece, yukarıda açıklanan ilkeler çerçevesinde, davalı sigortaya kaza tarihinden temerrüt faizi uygulanamayacağı nazara alınarak, davadan önce usulüne uygun bir başvurunun yapılıp yapılmadığı araştırılarak, başvuru varsa hem davada hem de ıslahla istenilen kısım için başvurudan 8 iş günü sonrasından temerrüt faizi uygulanmasına, başvurunun olmadığının anlaşılması halinde ise

yine tüm tazminat için dava tarihinden temerrüt faizi uygulanmasına hükmedilmesi gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurulması doğru olmamıştır.