Yargıtay 17. Hukuk Dairesi E.2009/8375 K.2010/6304

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün, süresi içinde davacılar vekili ile davalı sigorta vekilince temyiz edilmesi üzerine, dosya incelendi. Gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacılar vekili, davalıların sürücüsü, işleteni ve zorunlu mali sorumluluk sigortacısı oldukları otobüsün, müvekkili ...’ün kullandığı araca kırmızı ışık ihlali yaparak çarptığını, kazada müvekkilinin yaralandığını, eşi ve çocukları olan diğer davacıların da bu olay nedeniyle üzüntü duyduklarını ileri sürerek, 10.000,00 TL maddi ve toplam 70.000,00 TL manevi tazminatın en yüksek ticari faizleriyle davalılardan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı ... vekili, zararın sigortaca karşılanması gerektiğini ve manevi tazminat talebinin fazla olduğunu savunmuştur.

Davalı ... vekili, aralarındaki sözleşme gereği sorumluluğun davalı ...’de olduğunu savunmuştur.

Davalı sigorta vekili, kendilerine başvuru yapılmadığını ve faiz istenemeyeceğini savunmuştur.

Mahkemece, toplanan deliller ve dosya kapsamına göre, davanın kısmen kabulüne, toplam 4.713,38 TL maddi tazminatın tüm davalılardan ve 3.000,00 TL manevi tazminatın davalı sürücü ve işletenden yasal faiziyle tahsiline, diğer istemlerin ise reddine karar verilmiş; hüküm, davacılar vekili ile davalı sigorta vekilince temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik

bulunmamasına göre, davacılar vekilinin aşağıdaki 3 numaralı bent, davalı sigorta vekilinin ise 2 numaralı bentler kapsamı dışındaki yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2-Dava, trafik kazasına dayalı maddi ve manevi tazminat istemine ilişkin olup, TTK’nın 1299/1. maddesi yollamasıyla aynı kanunun 1292/1. maddesi ile 2918 sayılı KTK.nun 99/1. maddesi ve olay tarihinde geçerli olan Zorunlu Mali Sorumluluk Sigorta Poliçesi Genel Şartları`nın B 2/a maddesi uyarınca rizikonun, bilgi ve belgeleri ile birlikte sigortacıya ihbar edildiği tarihten itibaren 8 iş günü içinde sigortanın tazminatı ödeme yükümlülüğü bulunmakta, bu sürenin sonunda ödememe halinde temerrüt gerçekleşmektedir.

Somut olayda, mahkemece hükmedilen alacak hakkında, davalı sigorta bakımından da talep gibi kaza tarihinden itibaren faize hükmedilmiş olup, davacı tarafça davadan önce sigortaya başvurulduğunun iddia ve ispat edilmemiş olmasına göre, dava tarihinden itibaren temerrüt faizine hükmedilmesi gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurulması doğru değildir.

3-Davacılar vekilinin temyizine gelince; karar tarihinde yürürlükte olan AAÜT’nin 10/3. maddesi gereğince, reddedilen manevi tazminat bakımından, tarifenin ikinci kısmının ikinci bölümündeki miktarı aşmamak üzere vekalet ücretine hükmedilmesi gerekirken, daha fazla miktarda vekalet ücretine hükmedilmiş olması doğru olmamıştır.

Mahkeme kararının yukarıda açıklanan nedenlerle davalı sigorta ile davacılar yararına bozulması gerekir ise de; anılan hataların giderilmesi yargılamanın tekrarını gerektirmediğinden, hükmün HUMK’nun 438/7 maddesi uyarınca düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir.