Yargıtay 17. Hukuk Dairesi E.2009/8663 K.2010/715

Taraflar arasındaki rücuen tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda verilen hükmün duruşmalı olarak temyizen tetkiki davalılar vekilince istenmiş olmakla duruşma için tayin edilen 2.3.2010 Salı günü taraflardan gelen olmadı. Temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşıldıktan sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü.

-K A R A R-

Davacı vekili,davalı ...'ye ait davalı ... idaresinde bulunan aracın müvekkili şirkete ZMSS poliçesi ile sigortalı olduğunu ,aracın karıştığı kaza nedeniyle davalılar ve sigorta şirketi hakkında açılan dava sonunda hükmedilen tazminattan müştereken ve müteselsilen sorumlu oldukları halde müvekkilinin icra dosyasına davalıların ödemesi gereken tazminatı da ödediğini ve sebebsiz zenginleştiklerini belirterek 26.750,00 TL.nin 6.8.2003 tarihinden işleyecek yasal faizi ile davalılardan müştereken ve müteselisilen tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili, davacının hakkında verilen mahkeme kararını temyiz etmediğini, davacı hakkında oluşan kesin hükmün yanlış olduğu sonucun doğuracak bir durumun tespitini isteyemeyeceğini belirterek davanın reddini istemiştir.

Mahkemece Yargıtay bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonunda , toplanan deliller ve benimsenen bilirkişi raporuna göre davanın kısmen kabulü ile 26.375,00YTL.nin 6.3.2008 tarihinden işleyecek yasal faizi ile davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmiş hüküm davalılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına göre, davalılar vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2-Mahkemece verilen ilk karada 26.283,00 TL tazminata hükmedilmiş olup, bu karar davalılar tarafından temyiz edilmesi üzerine hüküm davalılar yararına bozulmuştur. Bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonunda, 26.375,00 TL tazminattın sorumluluğuna karar verilmiştir.

Karar davalıların temyizi üzerine bozulduğuna göre temyiz edenin aleyhine hüküm verilemez.

Bu durumda, mahkemece aleyhe hüküm verme yasağı gözetilmeden davalıların ilk kararda hükmedilen miktardan daha fazla tazminatla sorumlu tutulmaları doğru değil bozma nedeni ise de bu yanılgının giderilmesi yargılamanın tekrarını gerektirir nitelikte görülmediğinden hükmün düzeltilmesi uygun görülmüştür.