KÜNYE
(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi 2009/8868 E., 2010/1845 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 4 Mart 2010
- Mahkemesi
- Asliye Hukuk Mahkemesi
Karar Metni
288 kelime·1 dk okuma·1 bölüm
Taraflar arasındaki rücuen tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalılar tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği düşünüldü:
-K A R A R-
Davacı vekili, müvekkili şirkete kasko sigortalı araçta meydana gelen 7.684,35 TL hasar bedelinin sigortalıya ödendiğini, davalı tarafın olayda tam kusurlu olduğunu belirterek bu meblağın ödeme tarihinden işleyecek avans faizi ile davalılardan tahsilini talep etmiştir.
Davalı ..., aracını olay tarihinden önce haricen sattığını sorumluluğu bulunmadığını, kusuru kabul etmediğini belirterek davanın reddini savunmuştur.
Davalı ..., hasar miktarını kabul etmediğini belirterek davanın reddine savunmuştur.
Mahkemece davanın kısmen kabulü ile 7.300 TL tazminatın ödeme tarihinden işleyecek yasal faizi ile davalılardan tahsiline karar verilmiş; hüküm, davalılar tarafından temyiz edilmiştir.
1-Yerel mahkeme hükmü davalı ...’ya 15.7.2009 tarihinde tebliğ edilmiş, temyiz dilekçesi HUMK.nun 432. maddesinden öngörülen 15 günlük yasal süre geçirildikten sonra 6.8.2009 tarihinde temyiz defterine kaydedilmiş ve harç yatırılmıştır. Süresinden sonra yapılan temyiz istemleri hakkında mahkemece bir karar verilebileceği gibi 1.6.1990 gün 3/4 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı uyarınca Yargıtay’ca da karar verilebileceğinden süresinden sonra yapılan temyiz isteminin reddini gerekmiştir.
2-Davalı ...’ın temyiz itirazlarına gelince;
Mahkemece toplanıp değerlendirilen delillere, özellikle oluşa ve dosya içeriğine uygun olarak düzenlenen uzman bilirkişi raporunda belirtilen kusur oranının ve tazminata ilişkin hesaplamanın hükme esas alınmasında bir usulsüzlük bulunmamasına göre davalı ... vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün onanmasına karar vermek gerekmiştir.
Yargıtay 17. Hukuk Dairesi, E. 2009/8868, K. 2010/1845, 4 Mart 2010 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama