Yargıtay 17. Hukuk Dairesi E.2009/935 K.2009/4198

Taraflar arasındaki rücuen tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün, süresi içinde davalı ... vekili ile davalı ... Sigorta A.Ş. vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili dava dilekçesinde, müvekkili şirkete kasko sigortalı araca davalıların maliki, sürücüsü ve trafik sigortacısı olduğu araçların tam kusurlu çarparak hasara neden olduğunu ileri sürerek, sigortalısına ödenen 15.628 YTL tazminatın, ödeme tarihinden işleyecek reeskont faiziyle birlikte davalılardan tahsilini talep etmiştir.

Davalı ... Turizm A.Ş. vekili, olayda kusurlarının bulunmadığını savunmuştur.

Davalı ... ... hakkındaki dava atiye bırakılmıştır.

Davalı ...Ş. vekili, poliçe limiti olan 1.200 YTL ödemeye hazır olduklarını belirtmiş, kusur oranına ve hasar miktarına da itiraz etmiştir.

Davalılar ... ve ... vekili, davanın reddini savunmuşlardır.

Davalı ... Sigorta A.Ş. vekili ise, sorumluluklarının poliçe limiti ve sigortalının kusuru ile sınırlı olduğunu, temerrüde düşürülmediklerini, olayda birder fazla araç hasarlandığı için garameten paylaşım yapılması gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece, dosya kapsamına göre davalı ... Turizm A.Ş.'ne ait aracın olayda tam kusurlu olduğu gerekçesiyle 15.678 YTL'nin davalılar ... Turizm ve ... Sigorta A.Ş.'den tahsiline karar verildikten sonra hükmün davalı ... Turizm A.Ş. vekili tarafından temyizi üzerine karar, Yargıtay 11. Hukuk Dairesinin 4.5.2006 tarih, 2005/312-2006/5165 sayılı ilamıyla davacıya kasko sigortalı aracın dava dışı şirkete rehinli olması nedeniyle, rehinli alacaklarının muvafakatının alınması gerektiği ve olayda tüm kusurun kaza tespit tutanağı ve Adli Tıp Kurumu raporundaki oluşa aykırı olarak davalı ...'e verilmesinin doğru olmadığı belirtilerek bozulmuştur.

Mahkemece bozmaya uyularak yapılan yargılama sonunda dosya kapsamına göre davalı ...'a ait aracın olayda tam kusurlu olduğu gerekçesiyle davanın bu davalılar yönünden kabulü ile 15.628 YTL'nin 30.5.2001 ödeme tarihinden işleyecek yasal faiziyle birlikte davalılar ..., ... ve ... Sigorta A.Ş.'nden tahsiline (davalı ... Sigorta A.Ş.'nin 2.400 YTL poliçe limiti ve dava tarihinden hesaplanacak faiziyle sorumlu tutulmasına); davalılar ... Turizm ve ... Sigorta A.Ş. hakkındaki davanın reddine; davalı ... ... hakkındaki davanın atiye terkine karar verilmiş; hüküm, davalı ... vekili ile davalı ... Sigorta A.Ş. vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Mahkemece toplanıp değerlendirilen delillere, özellikle oluşa ve dosya içeriğine uygun olarak düzenlenen uzman bilirkişi raporunda belirtilen kusur oranının ve tazminata ilişkin hesaplamanın hükme esas alınmasında bir usulsüzlük bulunmamasına göre, davalı ... vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2-Davalı ... Sigorta A.Ş. vekilinin temyizine gelince;

Dava kasko sigorta poliçesinden kaynaklanan rücuen tazminat davasıdır.

Davalı ... Sigorta A.Ş., diğer davalı ...'a ait aracın Zorunlu Mali Sorumluluk Sigortası poliçesini düzenlemiş olup ZMSSGŞ'nın 1.maddesi uyarınca; sigortacı, poliçede tanımlanan motorlu aracın işletilmesi sırasında, bir kimsenin ölümü veya yaralanmasına veya bir şeyin zarara uğramasına sebebiyet vermiş olmasından dolayı, 2918 sayılı KTK'na göre işletene düşen hukuki sorumluluğu, zorunlu sigorta limitlerine kadar temin eder.

Kazada zarar gören araçların birden fazla olduğu anlaşılmakla birlikte, davalı sigortadan (... Sigorta A.Ş.), sadece davacıya kasko sigortalı olan araçta oluşan hasar bedelinin talep edildiği, zarar gören diğer araç için herhangi bir talepte bulunmadığı anlaşılmakla; sigortacının sorumlu olacağı miktar, poliçede gösterilen asgari had (araç başına limit) ile sınırlı olacaktır. Başka bir deyişle, davalı ...

Sigorta A.Ş.'nin sorumluluğu, poliçede yazılı olan, aracı başına 1.200 TL ile sınırlıdır. Mahkemece bu husus gözetilmeden davalı ... Sigorta A.Ş.'nin kaza başına sorumluluk limiti olan 2.400 TL ile sorumlu tutulması doğru değil bozma nedeni ise de bu yanılgının giderilmesi yargılamanın tekrarını gerektirir nitelikte görülmediğinden HUMK'nun 438/7.maddesi uyarınca hükmün düzeltilerek onanması uygun bulunmuştur.