Yargıtay 17. Hukuk Dairesi E.2010/10721 K.2010/11486

Taraflar arasındaki istihkak davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine dair verilen hükmün süresi içinde davacı 3.kişi ve davalı alacaklı tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı 3.kişi vekili, Elmadağ İcra Müdürlüğünün 2008/1884 ve 2008/1885 Esas sayılı takip dosyalarında haczedilen ... plakalı aracın noter satış sözleşmesiyle haciz tarihinden önceki bir tarihte müvekkili tarafından borçuldan satın alındığını ileri sürerek hacizlerin kaldırılmasını talep etmiştir.

Davalı alacaklı vekili davanın süresinde açılmadığını,satış işleminin de muvazaalı olduğunu belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davacının haczi öğrenme tarihinden itibaren 7 gün içinde istihkak iddiasında bulunmadığı, gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı 3.kişi vekili ile davalı alacaklı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Davacı 3.kişinin temyizi yönünden yapılan incelemede;

Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına, davacının icra takip dosyasına verdiği istihkak iddiasını içeren 18.5.2009 tarihli dilekçesinden haczi öğrenme tarihinden itibaren yedi gün içinde istihkak iddiasında bulunmadığının anlaşılmasına göre davacı vekilinin temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Davalı alacaklı vekilinin temyizine yönelik incelemede;

2010/10721

2010/11486

Dava, 3.kişinin İİK.nunun 96 vd. maddelerine dayalı istihkak davasına ilişkindir. İcra Mahkemesince teminat karşılığı ihtiyati tebdir yoluyla takibin durdurulmasına karar verildiğine göre İİK.nun 97/13 maddesi gereğince bu dava nedeniyle davacı 3.kişinin tutumu sonucu alacağın tahsili geciktiğinden davanın reddi nedeniyle davalı alacaklı yararına gecikme tazminatına hükmedilmesi gerekirken bu yön gözardı edilerek yazılı şekilde hüküm kurulması doğru değil, bozma nedeni ise de bu yanılgının giderilmesi yargılamanın tekrarını gerektirir nitelikte görülmediğinden hüküm HUMK.nun 438/7 maddesi uyarınca düzeltilerek onanması uygun görülmüştür.