Yargıtay 17. Hukuk Dairesi E.2010/1082 K.2010/6021

Taraflar arasındaki rücuen tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün, süresi içinde davalı vekili ile katılma yoluyla davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine, dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

1- Davacı vekili, toplam 4.000.00 TL’lık alacak için istemde bulunmuş, mahkemece, davanın kısmen kabulüne, 1.000.00 TL’nın davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

07.10.2004 tarih, 25606 Sayılı Resmi Gazetede yayınlanan ve 01.06.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5236 sayılı Kanun ile HUMK.’na eklenen ek madde 4 ile aynı yasanın 427.maddesinde öngörülen kesinlik sınırı 01.01.2009 tarihinden itibaren 1.400.00 TL’na çıkarılmıştır.

Temyize konu karar, anılan yasanın yürürlüğünden sonra verildiğinden kesin niteliktedir. Kesin olan kararların temyiz istemleri hakkında mahkemece bir karar verilebileceği gibi, 01.06.1990 gün 3/4 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı uyarınca Yargıtay’ca da temyiz isteminin reddine karar verilebilir.

2- Davacı vekili temyize cevap dilekçesinde, hükme ilişkin itirazlarını da ileri sürmüş ise de; davalı vekilinin temyiz dilekçesi miktar yönünden reddedildiğinden, buna bağlı olarak davacı vekilinin temyiz dilekçesinin de reddi gerekmiştir,