Yargıtay 17. Hukuk Dairesi E.2010/11469 K.2011/11774

Taraflar arasındaki istihkak davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine dair verilen hükmün süresi içinde davacı 3.kişi vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı 3.kişi vekili, Şişli 5. İcra Müdürlüğü’nün 2006/18409 Takip, Ümraniye 1. İcra Müdürlüğünün 2006/2899 talimat sayılı dosyasından 5.12.2006 tarihinde haczedin 9.100 TL. nin müvekkiline ait olduğunu belirterek istihkak iddiasının kabülü ile haczin kaldırılmasını, %15 tazminatın tahsilini dava ve talep etmiştir.

Davalı alacaklı vekili, aynı konuda Şişli 1. İcra Hukuk Mahkemesinin 2006/1699 E sayılı dosyasıyla da 7.12.2006 tarihinde dava açıldığını, derdeslik nedeniyle davanın reddi gerektiğini davacıyla borçlu arasında organik bağ bulunduğunu belirterek, davanın reddini %40 tazminatın tahsilini savunmuştur.

Davalı borçlu vekili, haciz adresinin ve dava konusu paranın müvekkiline ait olmadığını belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece iddia, savunma, toplanan delillere göre; dava konusu haczin borçlu şirketin ticaret sicil adresinde yapıldığı, bu durumda İİK 97/a maddesindeki mülkiyet karinesinin borçlu dolayısıyla alacaklı yararına olduğu, karine aksinin kesin ve inandırıcı delillerle davacı tarafından ispatlanamadığı gerekçesiyle davanın reddine, İİK 97/13. madde gereğince 9.100 TL nin %40'ı olan 3.640 TL tazminatın davacıdan alınarak davalı alacaklıya verilmesine karar verilmiş; hüküm, davacı 3. kişi vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı 3. kişi vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2- Şişli 1. İcra Hukuk mahkemesinin 1.2.2008 tarih 2006/1699 E 2008/84 K sayılı ilamıyla bu davanın da konusunu oluşturan 9.100 TL yönünden İİK 97/13. madde gereğince %40 tazminata hükmedildiğinden aynı mahcuz yönünden mükerrer olarak %40 tazminata hükmedilmiş olması doğru değil bozma nedeni ise de yapılan yanlışlığın giderilmesi yargılamanın tekrarını gerektirir nitelikte görülmediğinden hükmün 6100 sayılı HMK.nun geçici 3/2 maddesi delaletiyle 1086 sayılı HUMK.nun 438/7.maddesi gereğince tazminat yönünden düzeltilerek onanması gerekmiştir.