Yargıtay 17. Hukuk Dairesi E.2010/11847 K.2011/5755

Taraflar arasındaki rücuen tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün, süresi içinde davalı ... tarafından temyiz edilmesi üzerine, dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, müvekkili şirkete kasko sigortalı aracın, davalılar tarafından işletilen otoparka anahtarıyla birlikte teslim edildikten sonra çalındığını belirterek, sigortalıya ödenen 25.500.00 TL’nın, ödeme tarihinden itibaren işleyecek reeskont faiziyle birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmesini talep etmiş, yargılama sırasında ise, davalı şirket hakkındaki davayı atiye bırakarak, araç bilahare hasarlı halde bulunduğundan, ödenen miktardan 12.100.00 TL hasarlı halde satış bedelinin mahsubu ile kalan 13.400.00 TL, 4.100.00 TL yedi emin ücreti ve 560.00 TL otopark ücreti olmak üzere toplam 18.060.00 TL olarak talebini ıslâh etmiştir.

Davalı ... vekili, davalı ...’in müvekkilinin çalışanı ve otopark bekçisi olduğunu, hizmet nedeniyle emniyeti suistimal suçundan hakkında dava açıldığını, hırsızlık suçunun faillerinin yakalandığını ve yargılandıklarını, müvekkilinin gerekli koruma tedbirlerini aldığını ve olayda kusurunun bulunmadığını bildirerek, davanın reddini savunmuştur.

Davalı ..., duruşmaya gelmemiş ve davaya cevap vermemiştir.

Mahkemece, toplanan delillere ve benimsenen bilirkişi raporuna göre, davalı şirket aleyhindeki dava atiye bırakıldığından, hakkında karar verilmesine yer olmadığına, davalılar ... ve ...’ın, kendilerine teslim edilen araç ve anahtarının muhafazası için gerekli özen ve dikkati göstermedikleri, işyeri çalışanı davalı ...’in uyuduğu sırada aracın çalındığı, BK.’nun 463., 100. ve 55. maddeleri uyarınca zarardan sorumlu oldukları gerekçesiyle, aleyhlerindeki davanın ıslâh edilmiş haliyle kabulüne, 18.060.00 TL’nın, 25.10.2002 ödeme tarihinden itibaren işleyecek reeskont faizi ile birlikte bu davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmiş; hüküm, davalı ... tarafından temyiz edilmiştir.

1- Dava, TTK.’nun 1301. maddesinden kaynaklanan rücuen tazminat istemine ilişkindir.

Dava dilekçesi davalı ... adına, aracın çalındığı otoparkın adresi olan ...., Mah....., Cad. No: 99 Gaziosmanpaşa/İstanbul adresinde aynı konutta yeğeni ...a tebliğ edilmiş ise de; davalı ... temyiz dilekçesinde, yargılama sırasında cezaevinde bulunduğunu, kendisine tebligat yapılmadığından savunma hakkının kısıtlandığını savunmuştur.

7201 Sayılı Tebligat Kanunu’nun 21. maddesi hükmünce, kendisine tebligat yapılacak şahıs adresinde bulunmazsa tebliğ kendisi ile birlikte oturan ailesi efradından veya hizmetçilerinden birine yapılır. Tebligat Tüzüğü’nün 22. maddesine göre, kendisine tebliğ yapılacak şahıs adresinde bulunmazsa tebliğ, ailesi efradından veya hizmetçi ve uşak gibi müstahdemlerinden birine yapılır. Ancak muhatap namına kendisine tebligat yapılacak olan aile ferdi veya müstahdemin, muhatapla birlikte oturması şarttır. Karı, koca, hısım ve evlatlık gibi birlikte oturan kimseler aynı aile efradından sayılır.

Somut olayda, davalı ...’ın temyiz dilekçesinde bildirdiği adresi ...Mah....., Sok. ...., Apt. No: ...,D:..., ...., Eyüp/İstanbul, ceza mahkemesinde bildirdiği adresi ise, ...., Mah. ...., Sok. No:31 Eyüp/İstanbul’dur.

Bu durumda mahkemece, davalı ...’ın bu savunması üzerinde durulup, savunma hakkının kısıtlanması halinde delilleri sorulup toplandıktan sonra bir karar verilmek üzere hükmün bozulması gerekmiştir.

2- Kabule göre:

a) Islâh dilekçesinin davalı ...’a tebliğ edilmemesi ve ıslâh harcının alınmaması isabetli değildir.

b) Davacı vekili dava dilekçesinde 25.500.00 TL’nın tahsilini talep etmiş, mahkemece, ıslâh dilekçesi uyarınca 18.060.00 TL’na hükmedildiğine göre, bâkiye 7.440.00 TL için davanın konusu kalmadığından, bu kısım yönünden konusuz kalan davanın esası hakkında karar verilmesine yer olmadığına karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurulması da doğru görülmemiştir.