Yargıtay 17. Hukuk Dairesi E.2010/11958 K.2011/7313

Taraflar arasındaki rücuen tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine dair verilen hükmün, davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine, dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

HUMK.’nun 176/10. maddesi hükmüne göre, kanunların sulh mahkemesini veya hâkimini görevlendirdiği dava ve işler adli ara vermede görülür. Mahkeme hükmü, davacı vekiline 25.08.2010 tarihinde tebliğ edilmiş, temyiz dilekçesi HUMK.’nun 437. maddesinde öngörülen 8 günlük yasal süre geçirildikten sonra 06.09.2010 tarihinde harç yatırılarak temyiz defterine kaydedilmiştir. Süresinden sonra yapılan temyiz istemleri hakkında mahkemece bir karar verilebileceği gibi, 01.06.1990 gün ve 3/4 Sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı uyarınca, Yargıtay’ca da bu yolda karar verilebileceğinden, süresinden sonra verilen temyiz dilekçesinin reddi gerekmiştir.