KÜNYE
(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi 2010/1279 E., 2010/2183 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 11 Mart 2010
- Mahkemesi
- İcra Hukuk Mahkemesi
Karar Metni
306 kelime·2 dk okuma·1 bölüm
Taraflar arasındaki istihkak iddiasının reddi davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine dair verilen hükmün süresi içinde davacı alacaklı tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:
-K A R A R-
Davacı (alacaklı) vekili, üçüncü kişinin dayandığı kira sözleşmesinde davalı (borçlu) ...’nin imzasının yer aldığını, haczin yapıldığı yerde üçüncü kişi şirketin vergi levhası ve tabelası ardında borçlunun işlerini yürütmekte olduğunu belirterek davanın kabulü ile istihkak iddiasının reddine karar verilmesini istemiştir.
Davalı (üçüncü kişi) vekili, üçüncü kişi şirketin 1991 yılında ... ve arkadaşları tarafından kurulduğunu, 04.01.2007 tarihinde de haczin yapıldığı adrese taşındığını, mahcuzlara ait sunulan faturalar ile kira kontratı, su ve telefon faturalarının istihkak iddialarını kanıtladığını, borçlu ile ilgilerinin bulunmadığını, haczin yapıldığı yerin ödeme emrinin tebliğ edildiği adres olmadığını, kiraya verenin isteği ile kira sözleşmesinde borçlunun eski kiracı sıfatı ile imzasının yer aldığını belirterek davanın reddi ile istihkak iddiasının kabulüne ve tazminata karar verilmesi gerektiğini savunmuştur.
Davalı (borçlular), usulüne uygun davetiye tebliğine rağmen duruşmalara katılmadıkları gibi cevap da vermemişlerdir.
Mahkemece toplanan delillere göre; “dava konusu haczin yapıldığı sırada borçlunun hazır bulunmadığı, davacı tanıklarının beyanlarından mahcuzların mülkiyetinin davalı
üçüncü şahsa ait olduğunun anlaşıldığı, davacı alacaklı tarafça aksinin ispatlamaya elverişli delil gösterilemediği” gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiş;hüküm. davacı (alacaklı) vekili tarafından temyiz edilmiştir.
Dava, alacaklının İİK’nun 99. maddesi uyarınca açtığı “istihkak iddiasının reddi” davası niteliğindedir.
Yargıtay 17. Hukuk Dairesi, E. 2010/1279, K. 2010/2183, 11 Mart 2010 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama