Yargıtay 17. Hukuk Dairesi E.2010/12823 K.2011/940

Taraflar arasındaki istihkak davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine dair verilen hükmün süresi içinde davacı 3.kişi tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı 3.kişi vekili, Söke İcra Müdürlüğünün 2006/1445 Esas sayılı takip dosyasında, müvekkili tarafından köy tüzel kişiliğinden kiralanan hayvan damı ve ahırında haczedilen 7 adet büyükbaş hayvanın müvekkiline ait olduğunu ileri sürerek haczin kaldırılmasını talep etmiştir.

Davalı alacaklı vekili, haczin borçlunun evinin bahçesinde yapıldığını, borçlu ile davacının baba-kız olduklarını, borçlunun haciz sırasında hazır bulunduğunu belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davacı ile borçlunun akraba oldukları, haczin borçlunun evinin eklentisinde yapıldığı, hayvanlara ait ilçe tarım müdürlüğündeki kaydın icra takip tarihinden sonra oluşturulduğu gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı 3.kişi vekilince temyiz edilmiştir.

Uyuşmazlık, 3.kişinin İİK.nun 96 vd. maddelerine dayalı istihkak davasına ilişkindir.

İİK.nun 96/6 maddesinde "üçüncü kişi, merci kararının tefhim veya tebliğinden itibaren yedi gün içinde tekkik merciinde istihkak davası açmaya mecburdur. Bu müddet zarfında dava edilmediği takdirde üçüncü kişi alacıklıya karşı iddiasından vazgeçmiş sayılır" denilmektedir. Burada, 3.kişinin İcra Hukuk Mahkemesinin takibin ertelenmesi veya devamı kararından itibaren yedi gün içinde dava açması

gerektiği hükme bağlanmış, yedi günlük sürenin başlangıcı olarak da mahkeme kararının 3.kişiye tefhim veya tebliğ edildiği tarih gösterilmiştir. Somut olayda takibin devamına dair 3.kişi davacının yokluğunda verilen mercii (İcra Hukuk Mahkemesi) kararı 13.3.2009 tarihinde 3.kişiye usulune uygun olarak tebliğ edilmiş, dava yasada öngörülen 7 günlü süre geçirildikten sonra 27.3.2009 tarihinde açılmıştır. 3.kişi süre geçtikten sonra bu davayı açtığından süre yönünden davanın reddi gerekirken esastan davanın reddi doğru değil ise de sonucu itibariyle doğru olan hükmün onanması gerekmiştir.