Yargıtay 17. Hukuk Dairesi E.2010/18 K.2010/2329

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacılar vekili, davalının trafik sigorta poliçesi ile sigortaladığı araçta yolcu olan müvekkillerinin desteğinin, meydana gelen kaza sonucunda hayatını kaybettiğini, davacının tazminat alacağının % 13’ünün diğer davacıya temlik ettiğini ileri sürerek, ıslah dilekçesi ile toplam 60.000,00 TL destekten yoksun kalma tazminatının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmişlerdir.

Davalı vekili, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve benimsenen bilirkişi raporuna göre, kazanın meydana gelmesinde müteveffanın kusuru bulunmadığı, davacıların destekten yoksun kaldığı gerekçesi ile davanın kabulüne, toplam 60.000,00 TL’nin % 13’ü davacı şirkete ait olmak üzere davalıdan tahsiline karar verilmiş; hüküm, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dava, trafik kazasından kaynaklanan destekten yoksun kalma tazminatı istemine ilişkindir. Destekten yoksun kalma tazminatının konusu, desteğin yitirilmesi nedeniyle yoksun kalınan zarardır. Buradaki amaç, destekten yoksun kalanların, desteğin ölümünden önceki yaşamlarındaki sosyal ve ekonomik durumlarının korunmasıdır. Somut uyuşmazlıkta, davacıların desteğinin boyacılık yaptığı ve muhtarlık tarafından mahkemeye verilen yazı içeriğine göre, desteğin yıllık 11.500,00 TL gelir elde ettiği kabul edilmiştir. Oysa, desteğin geliri öncelikle ilgili meslek odasından sorulmalı, davacılar tarafından gelirin kanıtlanmasına yönelik olarak sunulacak diğer tüm kanıtlar da toplanarak sonucuna göre be-

lirlenmeli, elde edilen gelirin kanıtlanamaması halinde ise asgari ücret düzeyinde gelir ettiğinin kabulü ile sonucuna göre karar verilmelidir. Mahkemece, eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması doğru olmamıştır.

2-Ayrıca, davacılar vekili dava dilekçesi ile, hükmedilecek tazminatın reeskont faiz ile birikte tahsilini talep etmiş olup, ticari temerrüd faizi- avans faizi talep edilmediği halde HUMK'nun 74. maddesine aykırı olarak ticari temerrüd-avans faizine hükmedilmesi de doğru görülmemiştir.