Yargıtay 17. Hukuk Dairesi E.2010/1881 K.2010/5412

Taraflar arasındaki istihkak davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine dair verilen hükmün süresi içinde davacı üçüncü kişi tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı (üçüncü kişi) vekili, ... 7. İcra Müdürlüğü’nün 2009/12220 Esas sayılı dosyasında yapılan 04.05.2009 günlü hacze konu menkullerin kendisine ait olduğunu, borçlunu oğlu olmakla birlikte 20.11.2001’de boşanarak başka birisi ile evlendiğini, bir dönem yurt dışında yaşayıp sonradan ...’da çalışmaya başladığını, boşandığı eşinin akrabası olduğunu ve boşanma ile fakir duruma düşünce çocukları ile birlikte yanına aldığını, ev işlerinde kendilerine yardım ettiğini belirterek istihkak iddiasının kabulü ile haczin kaldırılmasına tazminata karar verilmesini istemiştir.

Davalı (alacaklı) vekili, borçlunun babası ile oturduğunu, açılan davayı kabil etmediklerini belirterek davanın reddine ve tazminata karar verilmesi gerektiğini savunmuştur.

Davalı (borçlu), usulüne uygun davetiye tebliğine rağmen duruşmalara katılmadığı gibi cevap da vermemiştir.

Mahkemece toplanan delillere göre: “borçlunun boşanmadan sonra eşine araba almak isteği ile iş yerine geldiği yönünde davalı tanığının anlatımın bulunduğu“ gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı üçüncü kişi vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, üçüncü kişinin İİK’nun 96. vd. maddeleri uyarınca açtığı “istihkak” davası niteliğindedir.

Borçlu ... ’tan 20.11.2001’de boşanmıştır ve borçlunun aynı zamanda babası olan davacı akrabalık bağı nedeni ile evini ve eşyaları ...’nin kullanımına bıraktığını belirtmektedir.

Dava konusu haciz ödeme emrinin tebliğ edildiği yerde ya da takip adresinde yapılmamıştır. Mahkemece yapılan bir dizi araştırma sırasında da burasının borçlunun konutu olduğu yönünde bir bilgi ele geçmemiştir. Davalı alacaklının dayandığı 05.01.2008 tarihli kira sözleşmesinde borçlunun gösterdiği adres haciz mahalli değildir.

İİK’nun 97/a maddesindeki mülkiyet karinesi üçüncü kişi yararınadır ve ispat yükü altında bulunan alacaklı, karinenin aksini kanıtlamaya elverişli delileri dosyaya sunamamıştır. Davalı tanıklarının anlatımı mahcuzların borçluya ait olduğunu kanıtlamaya elverişli değildir.

Davanın kabulü yerine oluşa ve dosya kapsamına uygun düşmeyen gerekçe ile reddine yönelik yazılı biçimde karar verilmesi isabetli olmamıştır.