Yargıtay 17. Hukuk Dairesi E.2010/2010 K.2010/4672

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, davalı tarafa ait araç sürücüsünün kusurlu hareketi ile meydana gelen kazada araçta yolcu olan davacı şirket çalışanın yaralandığını ve davacı tarafından tedavi giderlerinin karşılandığını açıklayıp, fazlaya dair haklarını saklı tutarak 45.386,93 TL nin 21.8.2007 tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.Davacı vekili ıslah ile talebi 45.386,93 TL ye yükseltmiştir.

Davalı ... vekili, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, iddia, savunma ve toplanan kanıtlara göre; davanın kısmen kabulü ile, 45.386,93 TL.nin 4.9.2007 tarihinden itibaren avans faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Mahkemece toplanıp değerlendirilen delillere, özellikle oluşa ve dosya içeriğine uygun olarak düzenlenen uzman bilirkişi raporunda belirtilen tazminata ilişkin hesaplamanın hükme esas alınmasında bir usulsüzlük bulunmamasına göre, davalı ... vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Dava, trafik kazasından kaynaklanan maddi tazminat istemine ilişkindir. Karayolları Trafik Kanunu'nun 98/1.maddesi gereğince, sigortalı aracın işletilmesi nedeniyle oluşan zarardan dolayı sigortacıya yapılan başvuru

2010/2010

2010/4672

tarihinden itibaren 8 iş günü içinde ödenmesi gerekmektedir. Davalı ... şirketine davacı tarafından Kadıköy 17. Noteri aracılığı ile gönderilen ihtar 24.08.2007 tarihinde tebliğ edilmiş olup, davalı 8 iş günü sonrası olan 06.09.2007 tarihinde davalı temerrüde düşmüştür. Bu durumda sigorta şirketinin bu tarihte temerrüde düştüğünün kabulü gerekirken, yazılı şekilde 04.09.2007 tarihinden itibaren faize hükmedilmesi doğru görülmemiş ise de, bu yanılgının giderilmesi yargılamanın tekrarını gerektirir nitelikte görülmediğinden, hükmün HUMK'nun 438/7 maddesi gereğince düzeltilerek onanması gerekmiştir.