KÜNYE
(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi 2010/2521 E., 2010/9958 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 23 Kasım 2010
- Mahkemesi
- Sulh Hukuk Mahkemesi
Karar Metni
267 kelime·1 dk okuma·1 bölüm
Taraflar arasındaki rücuan tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde, davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği düşünüldü:
-K A R A R-
Davacı vekili, müvekkili tarafından kasko sigorta poliçesi ile sigortalanan araca, davalının trafik sigortacısı olduğu aracın çarpması sonucunda hasar gördüğünü, hasar bedelinin sigortalıya ödendiğini, ödenen tazminatın rücuan tahsili için başlatılan icra takibinin davalının haksız itirazı ile durduğunu ileri sürerek, itirazın iptaline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.
Davalılar vekili, müvekkili nezdinde geçerli bir poliçe bulunmadığını, davanın reddini savunmuştur.
Mahkemece, iddia, savunma ve benimsenen bilirkişi raporuna göre, davalının trafik sigortacısı olduğu aracın neden olduğu kaza sonucunda, davacı nezdinde kasko sigortalı aracın hasar gördüğü gerekçesi ile, bilirkişi raporu hükme esas alınarak davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.
Dava, TTK'nun 1301. maddesi uyarınca kasko sigorta sözleşmesi nedeni ile yapılan ödemenin rücuan tahsili istemine ilişkindir. Davalı ... şirketi aleyhine, kasko sigortalı araca zarar veren diğer aracın, trafik sigortacısı olduğu ileri sürülerek dava açılmış olup, davalı vekili, müvekkili nezdinden geçerli bir trafik sigortası bulunmadığını ve davacı tarafından delil olarak sunulan trafik poliçesinin sahte olduğunu savunmuştur. Mahkemece,
davalı savunması üzerinde durularak, TRAMER kaydı ve poliçeyi düzenleyen acente yetkilisinin sahte poliçe düzenlenmesine ilişkin Bursa C. Başsavcılığına yaptığı şikayet sonucu da araştırılmak suretiyle bir karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiştir.
Yargıtay 17. Hukuk Dairesi, E. 2010/2521, K. 2010/9958, 23 Kasım 2010 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama