Yargıtay 17. Hukuk Dairesi E.2010/35 K.2010/4263

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalı ... vekili ve davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, müvekkiline ait aracın, davalıların işleteni-sürücüsü ve trafik sigortacısı olduğu aracın çarpması sonucunda hasar gördüğünü ve müvekkilinin kazanç kaybına uğradığını ileri sürerek, 35.000,00 TL hasar bedeli ve 2.000,00 TL kazanç kaybının davalılardan müteselsilen tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalılar vekilleri, ayrı ayrı davanın reddini istemişlerdir.

Mahkemece, iddia, savunma ve benimsenen bilirkişi raporuna göre, davalı ... şirketi aleyhine açılan davanın açılmamış sayılmasına, kazanın meydana gelmesinde davalı araç sürücüsünün % 80 oranında kusurlu olduğu gerekçesi ile, davanın kısmen kabulüne, 12.400,00 TL hasar bedeli ve 1.080,00 TL kazanç kaybının davalıdan tahsiline karar verilmiş; hüküm, davalı ... vekili ile davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Mahkemece toplanıp değerlendirilen delillere, özellikle oluşa ve dosya içeriğine uygun olarak düzenlenen uzman bilirkişi raporunda belirtilen kusur oranının hükme esas alınmasında bir usulsüzlük bulunmamasına göre davacı vekilinin tüm ve davalı ... vekilinin aşağıdaki bent kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2-Dava trafik kazasından kaynaklanan maddi tazminat istemine ilişkindir. Davacıya ait araç kaza sonrasında hasar

görmüş ve değer kaybına uğramıştır. Davalı ... şirketi davacıya, araç hasarına ilişkin ödeme yapmış olup, sonuç olarak ödenmesi gereken tazminat tutarı hesaplanırken, ilk önce, belirlenen zarardan davalının kusur oranına karşılık gelen kısım hesaplanıp daha sonra yapılan ödemenin mahsubu gerekir. Mahkemece hükme esas alınan bilirkişi raporunda hatalı hesaplama ile ilk önce ödemenin mahsup edilip, daha sonra kusur oranının uygulanmış olması suretiyle davalı aleyhine fazla tazminata hükmedilmesi doğru görülmemiş, kararın bozulması gerekmiştir.