KÜNYE
(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi 2010/3523 E., 2010/9294 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 2 Kasım 2010
- Mahkemesi
- İcra Hukuk Mahkemesi
Karar Metni
272 kelime·1 dk okuma·1 bölüm
Taraflar arasındaki istihkak davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalı alacaklı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:
-K A R A R-
Davacı 3.kişi temsilcisi, Bursa 8.İcra Müdürlüğü’nün 2009/4350 Esas sayılı dosyasından 11.05.2009 tarihinde trafik kaydına haciz konulan, ... plakalı aracın noterde yapılan sözleşme ile hacizden önce 08.05.2009 tarihinde satın alındığını belirterek araç üzerindeki haczin kaldırılmasını dava ve talep etmiştir.
Davalı alacaklı vekili, trafik kaydı borçlu adına gözüktüğünden satışı bilmediklerini, avanın açılmasına neden olmadıklarını belirterek yargılama giderlerinden sorumlu tutulmamaları gerektiğini savunmuştur.
Mahkemece toplanan delillere göre; dava konusu aracın takipten önce davacı tarafından kati satış sözleşmesi ile davacı tarafından alındığı, satışın muvaazalı olduğuna dair delil bulunmadığı, 2918 sayılı Karayolları Trafik Kanunu’nun 20/d maddesi gereğince araç mülkiyetinin davacıya ait olduğu gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı alacaklı vekili tarafından temyiz edilmiştir.
Dava İİK 96 ve devamı maddeleri gereğince açılmış 3.kişinin istihkak iddiasına ilişkindir.
1-Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı alacaklı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.
2-Davacı 3.kişi kendisini vekille temsil ettirmediği halde lehine vekalet ücreti takdir edilmesi doğru değil bozma nedeni ise de yapılan yanlışlığın giderilmesi yargılamanın tekrarını gerektirir nitelikte görülmediğinden hükmün vekalet ücreti yönünden düzeltirek onanması gerekmiştir.
Yargıtay 17. Hukuk Dairesi, E. 2010/3523, K. 2010/9294, 2 Kasım 2010 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama