Yargıtay 17. Hukuk Dairesi E.2010/3775 K.2010/7712

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün, süresi içinde davalılar vekillerince temyiz edilmesi üzerine, dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, davalıların sürücü ve işleteni ile zorunlu mali sorumluluk sigortacısı oldukları aracın müvekkiline ait araca çarparak kazaya neden olduklarını ileri sürerek, 15.000,00 TL hasar bedelinin yasal faiziyle davalılardan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı ... vekili, limit ve kusura göre gerçek zararla sorumlu olduklarını savunmuştur.

Davalı ... vekili, müvekkilinin kusurlu olmadığını ve istemin fahiş olduğunu savunmuştur.

Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporuna göre, davalı sürücünün tam kusurlu olduğu gerekçesiyle, belirlenen tazminata göre davanın kısmen kabulüne, 12.069,43 TL’nin yasal faiziyle davalılardan tahsiline, davalı sigortanın limitle sınırlı sorumlu tutulmasına karar verilmiş; hüküm davalılar vekillerince temyiz etmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı ... vekilinin tüm ve davalı ... vekilinin aşağıdaki bent dışındaki yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2-2918 sayılı Karayolları Trafik Kanunu'nun 93. maddesi hükmü ile Zorunlu Mali Sorumluluk Sigortası Poliçesi Genel Şartları’nın A/1. maddesi hükmü uyarınca, davalılardan sigorta şirketi, sigortalı aracın neden olduğu zararlardan, poliçe limiti ile sınırlı olmak kaydı ile sorumludur. Bunun sonucu olarak ve anılan genel şartların B/2. maddesi hükmüne göre davalı ... yargılama giderleri, harç ve vekalet ücreti bakımından da tazminatın limiti aşması halinde sigorta bedelinin tazminata oranı dahilinde sorumludur.

Bu itibarla, mahkemece davalı ... yönünden, yargılama giderleri ve harç ile vekalet ücreti bakımından,

sigorta bedelinin tazminata oranına göre hüküm kurulması gerekirken, anılan giderlerin tamamı üzerinden hüküm kurulması doğru olmayıp, bu nedenle hükmün bozulması gerekmiş ise de anılan yanlışlıkların düzeltilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirir nitelikte görülmediğinden hükmün HUMK’nun 438/7. maddesi uyarınca düzeltilerek onanması uygun görülmüştür.