KÜNYE
(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi 2010/3807 E., 2010/7510 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 30 Eylül 2010
- Mahkemesi
- İcra Hukuk Mahkemesi
Karar Metni
285 kelime·1 dk okuma·1 bölüm
Taraflar arasındaki istihkak davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalı alacaklı tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:
-K A R A R-
Davacı 3.kişi vekili, Gaziantep 7.İcra Müdürlüğünün 2009/23017 esas sayılı takip dosyasında haczedilen aracın müvekkili tarafından borçludan haciz tarihinden önceki bir tarihte noter satış sözleşmesi ile satın alındığını ileri sürerek haczin kaldırılmasını talep etmiştir.
Davalı alacaklı vekili, takip tarihinden sonra yapılan satışın muvazaalı olduğunu belirterek davanın reddini savunmuştur.
Mahkemece, noter satış sözleşmesinin haciz tarihinden önce düzenlendiği, davacının daha önceden takipten haberdar olduğunun ispatlanamadağı gerekçesiyle davanın kabulüne ve aracın trafik kaydı üzerindeki haciz şerhi baki kalmak kaydı ile yakalama şerhinin kaldırılmasına karar verilmiş; hüküm, davalı alacaklı vekilince tarafından temyiz edilmiştir.
1-Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına, davalı alacaklı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.
2-Dava, 3.kişinin İİK'nun 96 vd. maddelerine dayalı istihkak istemine ilişkindir. Mahkemece, 3.kişinin davası kabul olunduğuna göre, dava konusu aracın trafik kaydı üzerine konulan haczin kaldırılması yeterli olup hükümde
çelişki yaratacak şekilde "haciz baki kalmak kaydı ile yakalama şerhinin kaldırılmasına" karar verilmesi doğru değil bozma nedeni ise de bu yanılgının giderilmesi yargılamanın tekrarını gerektirir nitelikte görülmediğinden hükmün HUMK.nun 438/7. maddesi uyarınca düzeltilerek onanması uygun görülmüştür.
Yargıtay 17. Hukuk Dairesi, E. 2010/3807, K. 2010/7510, 30 Eylül 2010 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama