Yargıtay 17. Hukuk Dairesi E.2010/4534 K.2011/9745

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davacılar vekili, davalı ... AŞ vekili ve davalı ... AŞ vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacılar vekili, davalıların maliki, sürücüsü ve işleteni olduğu aracın davacıların murisi ... ve ...’ın yolcu olarak bulunduğu araca çarpması nedeniyle murislerin vefaat ettiğini davacı Kıymet’in eşi ve çocuğunu diğer davacıların ise baba ve kardeşlerinin vefatı nedeniyle desteklerini yitirdiklerini belirterek fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak üzere sigorta şirketi tarafından yapılan ödemeler dışında 30.000 TL. maddi, Kıymet için 40.000 TL. Eren için 20.000 TL. diğer davacıların her biri için ayrı ayrı 10.000 TL. manevi tazminatın davalılardan müşteken ve müteselilen tahsilini talep etmiştir.

Birleştirilen dosyada ise davacılar Kıymet ve ... vekili müvekkillerinin murisinin ölümüne neden olan aracın Zorunlu Mali Sorumluluk Sigortacısının davalı ...Ş., İhtiyari Mali Sorumluluk Sigortacısının ise davalı ...Ş. olduğunu, Aksigorta A.Ş tarafından ödenen 44.4000 TL.'nın mahsubu ile kalan 30.372 TL.'nın 20.372 TL. nın davalı ...Ş.'den 10.000 TL.'nın Işık Sigorta A.Ş.'den tahsilini istemiştir.

Mahkemece toplanan deliller ve benimsenen bilirkişi raporuna göre; sigorta şirketi tarafından yapılan ödemelerin mahsubu ile 30.372 81 TL. tazminatın asıl dosya davalılarının

30.000 TL. ve olay tarihinden işleyecek yasal faizi ile, davalı ...Ş.'nın 20.372 TL. Işık sigorta ...nın ise 10.000 TL. tazminatın dava tarihinden işleyecek yasal faizi ile sorumlu tutulmalarına, manevi tazminat yönünden, Kıymet için 10.000 TL., Eren için 5.000 TL. diğer davacıların her biri için ayrı ayrı 2.500 TL. manevi tazmnatın asıl dosya davalılarından tahsiline karar verilmiş; hüküm, davacılar vekili, davalı ...Ş. vekili ve davalı ...Ş. vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Mahkemece toplanıp değerlendirilen delillere, özellikle kusur dağılımının oluşa ve dosya içeriğine uygun bulunması sebebiyle mahkemece benimsenmesinde ve uzman bilirkişice düzenlenen tazminata ilişkin raporun hükme esas alınmasında, ayrıca manevi tazminatın takdirinde B.K.nun 47.maddesindeki özel haller dikkate alınarak hak ve nesafet kuralları çerçevesinde hüküm kurulmuş olmasında bir usulsüzlük bulunmamasına göre davacılar vekili ve davalı ...Ş. vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2- Davalı ...Ş. temyiz itirazların yönünden. Davalı ... davalıya ait aracın İhtiyari mali sorumluluk sigortacısı olup Motorlu Kara Taşıtları ihtiyari mali sorumluluk sigortası genel şartlarının “sigorta teminatının kapsamı başlıklı 1.maddesine göre sigortacı aracın işletenine yükletilebilecek hukuki sorumluluğu poliçe teminatı kapsamında olmak şartıyla zorunlu mali sorumluluk sigortası haddi üstünde kalan kısmını poliçede yazılı azami miktara kadar temin eder.

Motorlu Kara Taşıt Araçları İhtiyari Mali Sorumluluk Sigortasının hukuki dayanağı KTK.100. maddesi ile Türk Ticaret Kanunu’nda ki genel hükümlerdir. Kapsamı ise Hazine Müsteşarlığı tarafından hazırlanan sigorta genel şartlarında düzenlenmiştir.

İhtiyari mali sorumluluk sigortası Zorunlu Mali Sorumluluk Sigortası hadlerinin üzerinde kalan kısmını, poliçede yazılı hadlere kadar temin edeceğinden olay tarihi itibariyle Zorunlu Mali Sorumluluk Sigortası limiti ölüm halinde kişi başı teminat limiti 57.500 TL.dır. İhtiyari mali sorumluluk sigorta poliçesinde ise limitin 10.000 TL. olduğu belirtilmiştir.

Mahkemece davacılar murisi Vahdet’in ölümü nedeniyle belirlenen toplam tazminat miktarı ZMSS limitleri dahilinde kaldığından davalı ...Ş. nın sorumluluğu yoktur. Ancak davacılar murisi Ahmet Sanır’ın ölümü nedeniyle toplam 65.318 TL. tazminat belirlenmiştir Bu miktardan davalı ...Ş. limiti olan 57.500 TL. ile sorumlu olup kalan 7.898 TL. tazminattan davalı ...nın sorumlu tu-

tulması gerekirken 10.000 TL. ile sorumlu tutulmuş olması doğru değil bozma nedeni ise de yanlışlığın giderilmesi yargılamanın tekrarını gerektirmediğinden hükmün düzeltilmesi uygun görülmüştür.