Yargıtay 17. Hukuk Dairesi E.2010/5098 K.2010/7477

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, davalı şirkete kasko sigortalı müvekkiline ait aracın karıştığı trafik kazası sonucu perte ayrıldığını, davalı sigortacının araç bedeli olarak müvekkiline 29.000 TL ödediğini oysa aracın 33.440 TL üzerinden sigorta poliçesinin düzenlendiğini, 4.440 TL bedel farkı bulunduğunu belirterek fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak üzere şimdilik 500 TL'nin ödeme tarihinden işleyecek ticari faizi ile davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalı vekili uyuşmazlık konusu alacağın miktarı yönünden HUMK.nun 8. Maddesi gereğince mahkemenin görevsiz olduğunu davacı aracının riziko tarihindeki gerekçe değerinin davacıya ödendiğini belirterek davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece HUMK.nun 8/1 maddesine göre görevsizlik nedeniyle dava dilekçesinin reddine karar verilmiş; hüküm, davalı vekili tarafından hükmolunan vekalet ücreti yönünden temyiz edilmiştir.

Dava, kasko sigorta sözleşmesinden kaynaklanan tazminat istemine ilişkin olup HUMK.nun 8/1 maddesi gereğince alacağın miktarı itibariyle mahkemenin görevsizliğine davalı şirket lehine AAÜT'nin 7.maddesine göre 30 TL vekalet ücretine karar verilmiştir.

AAÜT.nin 7.maddesinde görevsizlik nedeniyle dava dilekçesinin reddine karar verilmesi durumunda tarifede yazılı vekalet ücretine hükmedileceği belirtilmiş olup, aynı tarifenin 12. Maddesinde belirlenen bu ücretin tarifenin ikinci kısmının ikinci bölümüne göre tesbit edilen ücretten az olamayacağı hüküm altına alınmıştır. Karar tarihi itibariyle, AAÜT.nin ikinci kısım ikinci bölümünde Asliye Mahkemeleri için vekalet ücreti 1.000 TL olarak belirlenmiş olmasına göre davalı lehine 1.000 TL vekalet ücretine hükmedilmesi gerekirken yazılı olduğu biçimde karar verilmesi doğru değil bozma sebebi ise de bu yöndeki yanılgının giderilmesi yargılamanın tekrarını gerektirir nitelikte görülmediğinden HUMK.nun 438/7 maddesi gereğince hükmün düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir.