Yargıtay 17. Hukuk Dairesi E.2010/5731 K.2010/6031

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün, süresi içinde taraf vekillerince temyiz edilmesi üzerine, dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, müvekkilinin sevk ve idaresindeki araca, kontrollü hemzemin geçitten geçerken davalıya ait yük trenin tam kusurlu çarpması sonucu hasarlandığını ileri sürerek, 7.616.00 TL hasar bedeli ile 5.000.00 TL manevi tazminatın, dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili, kusura itiraz ederek, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, Daire’nin 19.11.2007 tarih, 2007/3762 - 3719 Esas ve Karar sayılı bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonunda, davanın kısmen kabulü ile, 4.774.00 TL’nın, dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline, fazla istemin reddine, manevi tazminat ilişkin verilen ilk karar kesinleştiğinden yeniden karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiş; hüküm, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

1- Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı doğrultusunda inceleme yapılıp hüküm verilmiş olmasına, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına, bozmanın kapsamı dışında kesinleşmiş olan yönlere ilişkin temyiz itirazları incelenemeyeceğine, özellikle oluşa ve dosya içeriğine uygun olarak düzenlenen uzman bilirkişi raporunda belirtilen kusur oranının hükme esas alınmasında bir usulsüzlük bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm, davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki sair temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2- Hükme esas alınan bilirkişi raporlarında, davacının toplam zarar miktarı 6.820.00 TL, davacı sürücü %70, davalı kurum %30 oranında kusurlu olarak belirlenmiştir. Mahkemece, toplam tazminat tutarından, davalının %30 kusur oranına isabet eden 2.046.00 TL’na hükmetmek gerekirken, yazılı şekilde hesap hatası yapılarak davacının kusur oranı üzerinden tazminata karar verilmesi isabetli değildir.