KÜNYE
(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi 2010/6010 E., 2010/8317 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 14 Ekim 2010
- Mahkemesi
- Asliye Hukuk Mahkemesi
Karar Metni
274 kelime·1 dk okuma·1 bölüm
Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalı ... vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:
-K A R A R-
Davacılar vekili, davacı sürücü ... davalı tarafa Zorunlu Mali Sorumluluk Sigortası ile sigortalı araçla tek taraflı olarak kaza yaptığını ve yolcu olan çocukları Muhammet’in öldüğünü açıklayıp, fazlaya dair haklarını saklı tutarak davacı baba için 500 TL, anne için 6.500 TL destekten yoksun kalma tazminatını başvuru tarihi olan 25.10.2007 den işleyecek reeskont faizi ile davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.
Davalı ... vekili, davanın reddini savunmuştur.
Mahkemece, iddia, savunma ve toplanan kanıtlara göre; davacı ... davasının reddine, davacı ... nin davasının kabulü ile 20.354,30 TL nin yasal faizi ile davalıdan tahsiline karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.
Dava, trafik kazasından kaynaklanan destekten yoksun kalma tazminatı istemine ilişkindir. BK nun 45/2. maddesi uyarınca , Ölüm neticesi olarak diğer kimseler müteveffanın yardımından mahrum kaldıkları takdirde, onların bu zararını da tazmin etmek lazımgelir.Davacıların ölen çocukları 2003 doğum tarihli olup kaza tarihinde 4 yaşındadır. Hükme esas alınan bilirkişi raporunda ölen
desteğin 16 yaşını bitireceği 1.7.2019 tarihinde kazanç elde etmeye ve davacılara destek sağlamaya başlayacağı kabul edilmiştir. Bu kabul ile, davacı ailenin sosyo-ekonomik yapısı dikkate alınarak ölen çocuğun tahsil yapıp asgari ücretin %50 fazlasını kazanabileceği bir ... sahibi olacağının kabulü birbiri ile çelişmektedir. Bu çelişkinin giderilmesi için bilirkişiden ek rapor alınmadan eksik inceleme ile karar verilmesi doğru görülmemiştir.
Yargıtay 17. Hukuk Dairesi, E. 2010/6010, K. 2010/8317, 14 Ekim 2010 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama