Yargıtay 17. Hukuk Dairesi E.2010/6817 K.2011/763

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davacı vekili ile davalı ... vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, davalı taraflara ait araç sürücülerinin kusurlu hareketi ile meydana gelen kazada davacının yaralandığını açıklayıp, fazlaya dair haklarını saklı tutarak 10.000 TL geçici iş göremezlik tazminatı, karşılanmayan tedavi, yol, refakatçi gideri, 1.000 TL daimi iş göremezlik tazminatı ile 30.000 TL manevi tazminatın kaza tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılardan müşterek ve müteselsilen tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalılar vekilleri, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, iddia, savunma ve toplanan kanıtlara göre; davanın kısmen kabulü ile, 7.250 TL geçici iş göremezlik tazminatı ile 242,55 TL tedavi giderinin kaza tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılardan müşterek ve müteselsilen (davalı ... şirketleri poliçe limiti ve dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizden sorumlu olarak) tahsiline. 6.500 TL manevi tazminatın kaza tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılar Güven ve ...'den müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmiş; hüküm, davacı vekili ile davalı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Mahkemece toplanıp değerlendirilen delillere, özellikle oluşa ve dosya içeriğine uygun olarak düzenlenen uzman bilirkişi raporunda belirtilen kusur oranının ve tazminata ilişkin hesaplamanın hükme esas alınmasında bir usulsüzlük bulunmamasına göre, davalı ... vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Davacı vekilinin temyiz itirazlarına gelince. Dava, trafik kazasından kaynaklanan maddi ve manevi tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece manevi tazminat isteminin kısmen kabulüne karar verilmiştir. Borçlar Kanunu’nun 47. maddesi hükmüne göre hakimin özel halleri göz önüne alarak manevi tazminat adı ile hak sahibine verilmesine karar vereceği para tutarının adalete uygun olması gerekir. Tazminatın amacı zarara uğrayanda bir huzur duygusu doğurmaktır.

Somut olayda, tarafların kusur oranı, davacının yaralanma derecesi, tarafların ekonomik ve sosyal durumu, duyulan acı gibi nedenler dikkate alındığında, davacı için hükmedilen manevi tazminat miktarı, duyulan acıyı, çekilen sıkıntıyı hafifletebilecek düzeyde değildir. Hükmedilen manevi tazminat miktarı az olup, makul ölçülerde manevi tazminat takdiri gerekir.

3- Dr.Talat Yurtman’ın 3.2.2010 tarihli raporu ile, trafik kazası sonucu davacının sol bacağının kırıldığı, 16.9.2004 ile 7.12.2005 tarihleri arasında yaklaşık 15 ay boyunca tedavi gördüğü anlaşılmıştır. Yaralanmanın derecesi, görülen tedavi süresi ve geçirdiği aşama gözetildiğinde, davacının bazı tedavi gideri yapması olağan bir durumdur. Diğer yandan, olayın niteliği gereği bütün giderlerin belgelendirilmesi hayatın olağan akışına aykırı olup, davacıdan, her türlü tedavi giderini belgelendirmesi de beklenilemez. Bu konuda, BK 42/2. maddesi yol gösterici nitelikte olup, aynı zamanda zararın gerçek miktarını belirleyecek olan hakime de görev yüklemektedir.

Bu durumda mahkemece, davacıya tedavi giderine ilişkin istek kalemi miktarını açıklama ve kanıtlama imkanı tanınmalı, davacının bu giderlerini kanıtlayamaması durumunda belgelenemeyen, ancak tedaviye bağlı olarak yapılması gerekli bulunan harcamalar konusunda doktor bilirkişiden alınacak ek rapora göre somut olaya uygun bir miktara karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde 242,55 TL tedavi giderlerine hükmedilmesi doğru görülmemiştir.