Yargıtay 17. Hukuk Dairesi E.2010/729 K.2010/3885

Taraflar arasındaki rücuen tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün, süresi içinde davacı vekili ile davalı ... Ltd. Şti. vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, müvekkili şirkete kasko sigortalı araç park halindeyken, araçtaki ayıp nedeniyle motor kısmından çıkan yangın sonucu pert olduğunu, davalıların aracın ithalatçısı/distribütörü ve satıcısı/yetkili servisi olarak hasardan sorumlu bulunduklarını belirterek, sigortalısına ödediği 12.000.00 TL’nın, ödeme tarihinden itibaren işleyecek avans faiziyle birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı ... Tic. A.Ş. vekili, ayıp ihbarının zamanında yapılmadığını, yangının imalat hatasından çıktığını gösterir delil bulunmadığını ve talep edilen tazminatın fahiş olduğunu bildirerek, davanın reddini savunmuştur.

Davalı ... Ltd. Şti., aracın bakım ve kontrolünün program bakım cetveline uygun yapıldığını, yangının nasıl ve neden çıktığı hususunda kesin bilgi/bulgu elde edilemediğini bildirerek, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, toplanan delillere ve benimsenen bilirkişi raporuna göre, davacıya kasko sigortalı araçtaki yangının elektriksel hata ve kusura bağlı olarak çıktığı, davalı ... Tic. A.Ş.’nin meydana gelen zarardan haksız fiil yada akdi sorumluluğunun bulunmadığı, davalı ... Ltd. Şti.’nin dava dışı sigortalı ile arasındaki satım sözleşmesi nedeniyle hasardan sorumlu olduğu anlaşılmakla, davalı ... Tic. A.Ş. aleyhindeki davanın pasif husumet yokluğundan reddine, davalı ... Ltd. Şti. aleyhindeki davanın kısmen kabulü ile, 11.000.00 TL’nın, 19.11.2004 ödeme tarihinden itibaren işleyecek avans faiziyle birlikte bu davalıdan tahsiline, fazla istemin reddine karar verilmiş; hüküm, davacı vekili ile davalı ... Ltd. Şti. vekilince temyiz edilmiştir.

1- Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına, özellikle oluşa ve dosya içeriğine uygun olarak düzenlenen bilirkişi raporunda belirtilen tazminata ilişkin hesaplamanın hükme esas alınmasında bir usulsüzlük olmamasına göre, davacı vekili ile davalı ... Ltd. Şti. vekilinin aşağıdaki bendin kapsımı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2- Dava, TTK.’nun 1301. maddesinden doğan kasko rücu davasıdır.

B.K.’nun 207. maddesine göre, satıcı daha uzun müddet için kefalet etmemiş ise, satılanı ayıba karşı tekeffülden mütevellit her türlü dava, satılandaki ayıp daha sonra meydana çıksa bile alıcıya teslim vukuundan itibaren bir sene geçmekle sakıt olur. Anılan hükümdeki bu sürenin ticari satışlar yönünden altı ay olduğu TTK.’nun 25/4. maddesinde hükme bağlanmıştır. B.K.’nun 207/son maddesi uyarınca, satıcı, alıcıyı iğfal etmiş ise, bir yıllık zamanaşımından yararlanamaz.

Somut olayda, araç 16.01.2004 tarihinde sigortalı tarafından “0” km. olarak davalı ... Ltd. Şti.’nden satın alınmıştır. 19.08.2004 tarihinde ve garanti süresi içinde meydana gelen hasarın, araçtaki üretim hatasına bağlı olarak teknik yönü ağırlıklı (elektriksel) hata, kusur ve bir ayıba bağlı olarak gerçekleştiği anlaşılmaktadır. Bu oluş şekline göre satıcının, alıcıyı iğfal etmiş durumda bulunması karşısında, zamanaşımından yararlanma olanağının bulunmadığı B.K.’nun 207/son maddesi hükmü gereğidir.

Davalı ... Tic. A.Ş., ... marka araçların distribütörü olup, üretici firma ile akdettiği çerçeve sözleşme ile üreticinin mâmüllerini belirli bir bölgede tekel hakkına sahip (tek satıcı) olarak satmaktadır. Tek satıcılık işlemlerine, satım sözleşmesinde satıcının ve alıcının temerrüdü ile ayıba karşı tekeffül hükümleri uygulanabilir. B.K.’nun 194. maddesi uyarınca, satılanın ayıptan salim olmasını sağlamakla yükümlüdür.

Bu durumda mahkemece, davalı ithalatçı/distribütör ... Motor Tic. A.Ş.’nin, ayıplı mal sebebiyle meydana gelen hasardan diğer davalı ile birlikte müteselsilen sorumlu tutulması gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiştir.