Yargıtay 17. Hukuk Dairesi E.2010/95 K.2010/3436

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde, davacılar vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacılar vekili, trafik sigortası bulunmayan aracın neden olduğu kaza sonucunda müvekkillerinin desteğinin hayatını kaybettiğini ileri sürerek, ıslah dilekçesi ile 18.000,00 TL destekten yoksun kalma tazminatının davalıdan başvuru tarihi olan 26.01.2004 tarihinden itibaren işleyecek faizi ile tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmişlerdir.

Davalı vekili, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, iddia, savunma ve benimsenen bilirkişi raporuna göre, trafik sigortası bulunmayan arç sürücüsnün kazanın meydana gelmesinde % 75 oranında kusurlu olduğu, gerekçesi ile, davanın kabulüne, toplam 18.000,00 TL destekten yoksun kalma tazminatının, dava dilekçesi ile talep edilen kısım yönünden temerrüt tarihi olan 04.02.2004 tarihinden, ıslah dilekçesi ile artırılan kısım yününden ıslah tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile davalıdan tahsiline karar verilmiş; hüküm, davacılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dava dosyası içindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı vekilinin aşağıdaki bent kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2-Dava, trafik kazasından kaynaklanan destekten yoksun kalma tazminatı istemine ilişkindir. Güvence Hesabı Yönetmeliği’nin 14. maddesine göre, Güvence Hesabı, tazminat tutarının belirlenmesi için gerekli belgelerin sunulmasından sonra ödeme yapmakla yükümlüdür. Bu halde temerrüdü, zarar görenin tazminat tutarının hesaplanabilmesi için gerekli belgeleri sunması ile gerçekleşir.

Somut uyuşmazlıkta, mahkemece, davalı Güvence Hesabı'nın tazminat talebi yönünden dava açılmadan önce, 04.02.2004 tarihinde temerrüde düştüğü kabul edilmiş olduğu halde, temerrüt tarihinin tüm tazminat tutarı yönünden bu tarih olduğunun kabulü ile hüküm kurulması gerekirken, ıslah dilekçesi ile artırılan tazminat tutarına ıslah tarihinden itibaren fazi uygulanması doğru olmamış, kararın bozulması gerekmiş ise de bu yanılgının giderilmesi yargılamanın tekrarını gerektirir nitelikte görülmediğinden hükmün HUMK'nun 438/7. maddesi uyarınca düzeltilerek onanması gerekmiştir.